Ο Βενιζέλος, ο διάβολος και ο Σαμαράς

ΠΩΣ ΠΗΓΑΜΕ από τους «τρεις κολασμένους» στους «δύο διαβολικούς» μήνες;

Η ΔΙΑΤΥΠΩΣΗ ανήκει σε αμφότερες περιπτώσεις στον Ευάγγελο Βενιζέλο. Η επιλογή όμως του επιθέτου «διαβολικός» έχει μια μικρή ιστορία που ανάγεται στο Υπουργικό Συμβούλιο της Πέμπτης. Την αφορμή έδωσε ο Κώστας Σκανδαλίδης. Εμπειρος πολιτικός – και με διάθεση να διασκεδάσει κάπως την ατμόσφαιρα – ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης άρχισε, μετά τα καλά λόγια για τη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου, να πειράζει τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης, ρωτώντας τον πώς θα λέγεται τώρα το «κολασμένο τρίμηνο».

ΤΑΧΥΣΤΡΟΦΟΣ και εύγλωττος, ο Βενιζέλος δεν το άφησε να πέσει κάτω. «Κοίταξε, κύριε Κώστα», σχολίασε, «αφού ο Αντώνης Σαμαράς επισήμανε ότι “ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες”, ας πούμε ότι έχουμε μπροστά μας δύο διαβολικούς μήνες». Και όλοι επικρότησαν.

Η ΑΛΗΘΕΙΑ είναι ότι το Υπουργικό δεν είχε πανηγυρικό τόνο ούτε, βεβαίως, χειροκροτήματα, όπως είχε γίνει μετά την 21η Ιουλίου. Ισχύει δηλαδή το «στερνή μου γνώση…». Αλλωστε, με δεδομένη την τηλεδιάσκεψη της Τετάρτης, οι υπουργοί δεν είχαν ούτε απορίες ούτε αγωνίες.

«Τι λέμε, πού βαδίζουμε;»

ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ αγωνίες όλο το Σαββατοκύριακο ήταν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Εσπασαν τα τηλέφωνα των επιτελών του ΠΑΣΟΚ στη Βουλή. Περισσότεροι από δεκαπέντε καλούντες ήθελαν να μάθουν «τι λέμε και πού βαδίζουμε;». Από την άποψη αυτή, η σημερινή συνεδρίαση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ θα ‘χει μεγάλο ενδιαφέρον.

Μόλις πρόλαβαν

ΣΤΟ ΜΕΤΑΞΥ, όλοι οι ενδιαφερόμενοι συμφωνούν ότι η επιτάχυνση του πολιτικού χρόνου είναι συνεχής. Παράδειγμα οι «τρεις» – Διαμαντοπούλου, Λοβέρδος, Ραγκούσης – που συνέταξαν το γνωστό άρθρο – επιστολή προ δεκαπενθημέρου. Χθες ένας εξ αυτών μου εξηγούσε στο τηλέφωνο ότι «το κείμενό μας δεν ήταν κατά των συντεχνιών, αλλά κατά της ανομίας». Και ότι «μόλις προλάβαμε και το δημοσιοποιήσαμε γιατί, μετά την 28η Οκτωβρίου, μια τέτοια πρωτοβουλία δεν θα είχε κανένα νόημα. Θα λέγανε ότι τρέχουμε να κρυφτούμε σαν τα ποντίκια». Η αλήθεια είναι ότι η Αννα Διαμαντοπούλου, ως υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων, βρέθηκε στην εξέδρα τω επισήμων της μαθητικής παρέλασης των Αθηνών όπου είχαμε παρατράγουδα – αν και τα χειρότερα συνέβησαν, βεβαίως, στη Θεσσαλονίκη.