Πηγές έμπνευσης

Η Βασιλική Πέτσα ανήκει σε αυτήν τη νέα γενιά των συγγραφέων που αντλούν το υλικό τους όχι τόσο από τα προσωπικά τους βιώματα ( όπως ο Ραπτόπουλος, ο Τατσόπουλος, ο Σφακιανάκης κ.ά. το ’80) όσο από διακειμενικές πηγές, ερεθίσματα από άλλες τέχνες και την υποψιασμένη κοινωνιολογική παρατήρηση. Η λέξη «ελευθερία», που εκφράζει το αίσθημα ασφυξίας της πρωταγωνίστριας, έχει την ρίζα της στον Μάνο Λοΐζο^• και η Πέτσα βάζει τον καθαριστή των φυλακών να τη σβήσει με τη μάνικα, γιατί η κοινωνία των μεγάλων δεν θέλει να βλέπει ούτε να ακούει την δυσφορία των νέων. Ο καθαριστής υπήρχε στην ταινία «Hunger» («Πείνα») για την απεργία του Μπόμπι Σαντς, ο αγρότης γείτονας του θύματος είναι βγαλμένος από τα «Στοιχεία για τη δεκαετία του ’60» του Βαλτινού, κι ο ίδιος ο ζαχαριαδικός γέρος, από τα βιβλία των γονιών της. Οσο για τις ποινικές κρατούμενες, αυτές ζωντάνεψαν χάρη στη μελέτη των φυλακών που κάνει η Πέτσα διερευνώντας την πολιτική βία, τον τρόμο και τη μνήμη στη σύγχρονη ελληνική και ιταλική λογοτεχνία για τις ανάγκες του διδακτορικού της. Κι όμως, παρά τα όποια παραλλαγμένα δάνειά του, το μυθιστόρημά της είναι σπαρακτικά αυθεντικό και εντυπωσιακά καίριο. Ενα νέο ταλέντο έχει γεννηθεί.