[Ανορθόδοξα] Trivial pursuit

Στην τελευταία παρτίδα, πριν από δυο – τρεις μέρες, μάθαμε πως υπάρχουν υπάλληλοι στους δήμους που αμείβονται ικανοποιητικά και για τα προσόντα τους και για τις υπηρεσίες τους. Οι δήμοι που τους πληρώνουν μπορεί να είναι υπερχρεωμένοι σε ευρώ, αλλά το περί δικαίου αίσθημα και η αξιοκρατία είναι, ως γνωστόν, το μόνο χρέος που αναγνωρίζει η Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Από αυτή την άποψη, δεν πρέπει να έχουμε παράπονο. Το παιχνίδι γνώσεων που λέγεται διακυβέρνηση της χώρας μάς προσφέρει γενναιόδωρα και καθημερινά πληροφορίες. Μάθαμε, ας πούμε, πως μια άδεια ταξί στο χρηματιστήριο των μαντράδικων μπορεί να φτάνει έως και τις 200.000 ευρώ, αυτό όμως δεν είναι τίποτε μπροστά στα μαθήματα κοινωνικής ευαισθησίας που μας προσέφερε, εντελώς δωρεάν, ο κ. Λυμπερόπουλος. Δεν θυμάμαι σε ποια σελίδα ποιου τόμου των Απάντων του ανέλυσε τη στρατηγική του ορυκτέλαιου, που το ρίχνεις στην άσφαλτο για να κρατήσεις ψηλά την αξία της άδειας των ταξί. Οσοι όμως μεμψιμοιρούν για το επίπεδο της παιδείας μας, ας αναλογιστούν πως όταν οι νευρώνες του εγκεφάλου σου γεμίζουν καθημερινά με τα άπαντα των συνδικαλιστών δεν μένει και πολύς χώρος για λοιπές άχρηστες πληροφορίες.

Μάθαμε ακόμα πως σε αυτή τη χώρα υπάρχουν άνθρωποι που χρωστούν στην Εφορία και άλλοι που δεν χρωστούν γιατί απλούστατα αποφεύγουν να έχουν σχέσεις με την Εφορία. Μάθαμε για εκείνον τον αστρολόγο που συνεισφέρει στην ευρωστία του ελλείμματος διατηρώντας κάτι εκατομμύρια στην τράπεζα, και μαθαίνουμε καθημερινά σε ποια επίπεδα βρίσκεται το έλλειμμα επειδή πολλοί φοβούνται μήπως το χάσουμε και δεν έχουμε με τι άλλο να ασχολούμαστε.

Μάθαμε πως η χώρα χρειάζεται μεταρρυθμίσεις, αλλαγή νοοτροπίας και συμπεριφοράς, όπως και ότι η έκφραση selective default δεν μεταφράζεται στα ελληνικά. Υπάρχουν τέτοιες λέξεις αμετάφραστες, όπως η λέξη «μαγκιά» που δεν έχει το αντίστοιχό της σε άλλη γλώσσα. Μάθαμε τα σπρεντ και τα ασφάλιστρα κινδύνου. Μέχρι και τα αποτελέσματα των εκλογών στο κρατίδιο του Μεκλεμβούργου μάθαμε, αφού πια ξέρουμε απέξω κι ανακατωτά πως η Ευρώπη θέλει τουλάχιστον τρεις μήνες για να πάρει την απόφαση που έπρεπε να έχει πάρει πριν από δύο. Και υποθέτω πως θα μάθουμε πολλά ακόμη στη διάλεξη του Πρωθυπουργού στη ΔΕΘ. Θα μάθουμε πόσοι δημόσιοι οργανισμοί θα κλείσουν, πόσα κομμάτια της περιουσίας του Δημοσίου θα αξιοποιηθούν, πόσες από τις μεταρρυθμίσεις που ήταν να γίνουν χθες θα γίνουν αύριο – γιατί κι εμείς Ευρωπαίοι είμαστε. Με δυο λόγια, γίναμε φτωχότεροι, κανείς όμως δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι δεν γίναμε σοφότεροι.

Γι’ αυτό και το παιχνίδι κοινωνικής συναναστροφής που παίζουμε όλοι μαζί λέγεται και παιχνίδι γνώσεων. Στο τέλος της ημέρας, νομίζεις πως δεν σου μένει τίποτε άλλο να μάθεις πια. Ωστόσο ξημερώνει η επομένη για να ανακαλύψεις νέα κενά, πολλά κενά, κι ώσπου να τα εμπεδώσεις μπορεί να έχεις βουλιάξει. Κανείς όμως δεν θα μπορεί να σε κατηγορήσει πως έχασες τον χρόνο σου.