Σπάνιοι, ξεχωριστοί!

Την περασμένη εβδομάδα, Τρίτη και Τετάρτη «κατασκηνώσαμε» εθελοντικά στο Πρώτο Νεκροταφείο, ν’ αποχαιρετήσουμε με βαθύτατη λύπη, πίκρα και απεριόριστη αγάπη, δύο σπάνια, ξεχωριστά, λατρεμένα πλάσματα που έφυγαν για πάντα μακριά μας, τον πολυτάλαντο συνάδελφο ηθοποιό, σκηνοθέτη, μεταφραστή Λυκούργο Καλλέργη και τον πολυσχιδή, χαρισματικό άνθρωπο και οραματιστή πολιτικό της Ανανεωτικής Αριστεράς Λεωνίδα Κύρκο που πρόσφερε όλη του στη ζωή, μέχρι τέλους, με τους αγώνες, τις ιδέες, την πίστη του στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων, της ελευθερίας και του σεβασμού του ανθρώπου. Αυτός ο καυτός μήνας Αύγουστος, έκαψε ζωές και ζωές, κατά προτίμηση πολιτικούς και ανθρώπους των γραμμάτων και τεχνών: Αν. Πεπονής, Ν. Θέμελης, Ολυμπία Παπαδούκα, Β. Ανδρεόπουλος, Λυκ. Καλλέργης, Λ. Κύρκος. Η πολιτική κηδεία του Λεωνίδα ήταν πολύ όμορφη. Σεμνή, λιτή, τρυφερή, γεμάτη συγκίνηση, με τη μοναδική ομιλία του Φώτη Κουβέλη, την αγαπημένη του φυσαρμόνικα να παίζει τους «Δρόμους παλιούς» των Μ. Αναγνωστάκη – Μ. Θεοδωράκη και να τραγουδιέται απ’ όλους, με την «Ωδή στη χαρά» του Μπετόβεν, που συνόδευε όλες τις προεκλογικές εμφανίσεις του, με τα ίδια του τα λόγια, ακουσμένα από τον γιο του Μίλτο, να μας γνέφει και να μας αποχαιρετά χαμογελαστός όπως πάντα: «Φεύγω. Ζήσαμε _ η γενιά μου _ μια συναρπαστική περιπέτεια… κι έβαλα το λιθαράκι μου στον αγώνα για το φως, το δίκαιο και την ανθρωπιά… Φεύγω, σας χαιρετώ όλους και εσάς που πορευτήκαμε μαζί και εσάς… της αντίπερα όχθης και έχω μόνο ένα να σας πω: σύγκρουση ιδεών, όχι βία και μισαλλοδοξία, δεν οδηγούν πουθενά, γεια σας». Στο καλό αγαπημένοι, ποτέ λησμονημένοι Λυκούργο και Λεωνίδα!