Και ευστοχία και σαρακατσάνικη καταγωγή

Και ευστοχία

και σαρακατσάνικη

καταγωγή

Αγαπητή Φοίβη,

Διάβασα σήμερα, 17-8-2011, στη σελίδα σας το δημοσίευμα του δασκάλου στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών με θέμα «Ο μπάσταρδος (γιος της καλογριάς) και ο δάσκαλος» και οφείλω να ομολογήσω ότι ήταν ευστοχότατο. Προς αποκατάσταση της αλήθειας όμως ήθελα να παρατηρήσω ότι ο γιος της καλογριάς, Γ. Καραϊσκάκης, δεν ήταν Αρβανίτης αλλά Σαρακατσάνος.

Με εκτίμηση, Παν. Β. Σαλ.

Εχετε δίκιο, ο Καραϊσκάκης, κατά την επικρατέστερη εκδοχή, ήταν γιος Σαρακατσάνου και μεγάλωσε, ούτως ή άλλως, ανάμεσα σε Σαρακατσάνους. Αρβανίτες ήταν άλλοι οπλαρχηγοί του αγώνα, μερικοί μάλιστα πολύ σημαντικοί. Δεν χρειάζεται εδώ να πούμε κάτι άλλο πέρα από το ότι, σύμφωνα με την επικρατούσα τώρα άποψη ανάμεσα στους σύγχρονους έλληνες ιστορικούς, οι οπλαρχηγοί αυτοί προέρχονταν μεν πράγματι από ποικίλες εθνότητες, αλλά πολέμησαν τότε έχοντας ελληνική συνείδηση ή, τουλάχιστον, έχοντας συνείδηση ότι πολεμούν για τη δημιουργία ενός ελληνικού κράτους.

Ελληνες… Εσκιμώοι

Αγαπητή Φοίβη,

Μέρες τώρα περιμένω να δω τις αντιδράσεις των οπαδών τού – κατά τα άλλα συμπαθούς – Ολυμπιακού Βόλου εναντίον της UEFA και άλλων διεθνών ανθελληνικών κέντρων, λόγω αποβολής τού συλλόγου από τις ευρωπαϊκές ποδοσφαιρικές διοργανώσεις. Πότε θα κάνουν κατάληψη της Ελβετίας, έδρας της UEFA, κλείνοντας τους δρόμους, τα αεροδρόμια και τους σιδηροδρομικούς σταθμούς της χώρας, απαιτώντας επιπλέον και την παραίτηση δημάρχων, κυβέρνησης κ.λπ.

Λέτε να κατάλαβαν – και γι’ αυτό ίσως μάταια περιμένω αντιδράσεις τους – ότι Ελβετία δεν σημαίνει Νεοελλάδα και του μπαμπά τους τα χωράφια και ότι εύκολα περνάς το Σαββατοκύριακο στο κελί, αν βλάψεις το σύνολο της κοινωνίας, άρα, σου λέει, κάτσε στ’ αυγά σου και πέτα πέτρες και λοστούς σε κανένα κεφάλι και τζαμαρία με έδρα την Ελλάδα.

ΥΓ.: Αναφέρω τον Ολυμπιακό Β. και τους οπαδούς του συμβολικά. Συμβολίζουν τον νεοέλληνα φίλαθλο, που όταν μια αρνητική απόφαση κατά του συλλόγου τους παίρνεται από διεθνείς οργανισμούς, από θερμόαιμοι μετατρέπονται σε κρύους ακίνητους Εσκιμώους.

Φιλικά, Χρίστος Τσαχπίνης-

Καβαλιώτης, Γερμανία

Σκυλί που γαβγίζει δεν δαγκώνει, που λένε. Ή δαγκώνει μόνο το αφεντικό του. Για παραπέρα, δύσκολο. Δηλώνοντας εξαρχής ότι συμφωνώ μαζί σας σε όλα αυτά που είπατε, προσθέτω απλώς, δίκην ανεκδότου, ένα περιστατικό που μου έχουν διηγηθεί για την Ελβετία, για να δούμε και την άλλη πλευρά του φεγγαριού. Ηταν λοιπόν ένας έλληνας φοιτητής που είχε νοικιάσει δωμάτιο στην Ελβετία, στο σπίτι μιας καλόκαρδης ηλικιωμένης κυρίας, η οποία μάλιστα συχνά-πυκνά του έφερνε και φαγητό και γενικά τον είχε στον νου της και τον περιποιόταν. Μια μέρα έρχεται η αστυνομία και του χτυπάει την πόρτα. «Πρέπει να πληρώσετε πρόστιμο», του λέει, «γιατί έχετε αφήσει τις γλάστρες απότιστες στο μπαλκόνι και τα λουλούδια μαραίνονται, κάτι που δεν πρέπει να γίνεται αν θέλουμε να διατηρούμε όμορφο το περιβάλλον». Ο Ελληνας, έκπληκτος, τους ρωτάει: «Καλά, εσείς τριγυρίζετε στους δρόμους και κοιτάτε τα μπαλκόνια ψάχνοντας απότιστα λουλούδια;». «Οχι, ήρθαμε κατόπιν καταγγελίας». «Και ποιος έκανε την καταγγελία, αν δεν είμαι αδιάκριτος;». «Η σπιτονοικοκυρά σας». Εμβρόντητος ο έλληνας φοιτητής χτυπάει την πόρτα της σπιτονοικοκυράς μόλις η αστυνομία φεύγει. «Γιατί καλέσατε την αστυνομία και δεν ήρθατε να μου το πείτε κατευθείαν;». Και η απάντηση της ηλικιωμένης κυρίας: «Μα δεν μπορώ να επέμβω στην ιδιωτική σας ζωή». Τάβλα ο έλληνας φοιτητής. Αντε τώρα να πας να τους κουνηθείς…