Του Αϊ-Μπάφετ ανήμερα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Ο συνδικαλιστής ποτέ δεν κοιμάται. Ούτε καν τον Δεκαπενταύγουστο, που πάσα κρίση παραδίδεται στη λήθη της ξαπλώστρας. Ο συνδικαλιστής ξαγρυπνά, δεν ξεχνά. Οπως ο ακοίμητος Θεσσαλονίκης Ανθιμος. Η Αυτού Παναγιότης έστερξε αυγουστιάτικα να μας υπενθυμίσει ότι «η μισθοδοσία του ιερού κλήρου είναι υποχρέωση του Ελληνικού Κράτους προς την Ορθόδοξη Εκκλησία». Η Εκκλησία, εξήγησε, έχυσε αίμα για το Εθνος.
Η Εκκλησία, δηλαδή, έκανε τις θυσίες που της αναλογούσαν. Δεν πρέπει να της ζητάμε άλλες. Της χρωστάμε εμείς οι έλληνες φορολογούμενοι. Δεν μας χρωστάει. (Για κάποιο λόγο πρέπει να της χρωστάνε και οι γερμανοί φορολογούμενοι με τον οβολό των οποίων εμμέσως χρηματοδοτείται).
Το δόγμα δεν είναι νέο. Είναι το δόγμα της ιεράς ανευθυνότητας που ακούστηκε και από τα χείλη των επιχειρηματιών. Δεν έχουμε, λένε, καμία υποχρέωση απέναντι στη χώρα, γιατί ύστερα από έτη κερδών ανακαλύψαμε αίφνης ότι δεν είναι φιλική προς τις επενδύσεις.
Την ίδια ώρα, ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου, ένας αντίχριστος διατύπωνε το αντίθετο δόγμα. Ο στυγνός Γουόρεν Μπάφετ με άρθρο του στους «New York Times» κατηγορεί την πολιτεία ότι τον φορολογεί μόνο με 17%. «Σταματήστε να κανακεύετε τους πλούσιους», λέει και ζητάει να πληρώνει περισσότερους φόρους – και όχι μόνο τα 7 ψωροεκατομμύρια δολάρια που πλήρωσε φέτος.
Ο καημένος ο γερο-Μπάφετ. Είναι καπιταλιστής. Δεν έχει περιωπή συνδικαλιστή. Δεν αξιώθηκε τη σοφία του δόγματος που εδώ συνέχει κλήρο και λαό: Χριστιανικώς δεν χρωστάμε. Αγωνιστικώς δεν πουλάμε. Ελληνοπρεπώς δεν πληρώνουμε.
Google news
