Ηρακλής, όπως λέμε Ιησούς

«Ολοι εμείς θα μπορούσαμε να είμαστε ο “Ηρακλής μαινόμενος”», λέει στα «ΝΕΑ» και ο Νίκος Καραθάνος λίγες ώρες πριν ανεβεί στην Επίδαυρο για να ερμηνεύσει τον ήρωα της μυθολογίας σε ένα από τα λιγότερο παιγμένα έργα του Ευριπίδη. Θα έχει στο πλάι του την Καρυοφυλλιά Καραμπέτη στον ρόλο της συζύγου του Ηρακλή, Μεγάρας, κόρης του βασιλιά Κρέοντα. Με δάκτυλο της θεάς Ηρας, ο Ηρακλής καταλήφθηκε από μανία και σκότωσε με βέλη τόσο τη Μεγάρα όσο και τα πολλά παιδιά – όλα αγόρια – που είχε κάνει μαζί της. Σε αυτούς τους αθέλητους φόνους οφείλονται και οι δώδεκα άθλοι του. Τους έκανε προκειμένου να εξιλεωθεί, έπειτα από εντολή του Ευρυσθέα.

Την παράσταση του Εθνικού Θεάτρου σκηνοθετεί ο Μιχαήλ Μαρμαρινός. Στον θίασο συμμετέχουν και οι Μηνάς Χατζησάββας (ως Αμφιτρύων), Θοδωρής Αθερίδης, Στεφανία Γουλιώτη, Θεοδώρα Τζήμου, Γιώργος Γάλλος καθώς και ο Γιάννης Βογιατζής ως κορυφαίος του Χορού. Τα σκηνικά είναι της Ελένης Μανωλοπούλου, τα κοστούμια του Κένι

ΜακΛέλαν, η χορογραφία του Κωνσταντίνου Ρήγου.

Οι θεοί θα βάλουν σε δοκιμασία τον Ηρακλή μέσα σε ένα λιτό σκηνικό, με τον Χορό επί σκηνής σε όλη τη διάρκεια της παράστασης (δύο ώρες και σαράντα λεπτά). Ο Νίκος Καραθάνος, μετά τον «Σιρανό ντε Μπερζεράκ» που ερμήνευσε τον χειμώνα στο Εθνικό Θέατρο, καταπιάνεται, όπως λέει, «με τον πρώτο αυθεντικό ήρωα των παιδικών μας χρόνων, καθώς μετράμε τους άθλους του στα δάκτυλα μαζί με τους αριθμούς στο σχολείο».

«Ο Ηρακλής συμβολίζει τον ανθρώπινο πόνο, όπως τον βιώνει κάθε γενιά. Καθώς άθλος για τους αρχαίους Ελληνες σήμαινε μόχθος και κόπος», σχολιάζει ο Νίκος Καραθάνος. Στο έργο, όπως συμπληρώνει ο ηθοποιός, «ο ήρωας πραγματοποιεί τον 13ο άθλο του. Αντιμετωπίζει τον ίδιο του τον εαυτό και στο τέλος βγαίνει νικητής. Εκείνος που σηκώνεται και περπατά, είναι πάντα νικητής».