«Κι αυτό του Γκάτσου είναι;»

Στιχουργών και ποιητών το ανάγνωσμα. Αιτία, ένας από τους δημιουργούς που με την παρουσία και το έργο τους έκαναν δυσδιάκριτα τα σύνορα μεταξύ στιχουργικής τέχνης και αυτοτελούς ποίησης: ο Νίκος Γκάτσος.

Αφορμή, η πρόσφατη παράσταση που σκηνοθέτησε η Μάνια Παπαδημητρίου σε επιμέλεια κειμένων της συγγραφέως Αγαθής Δημητρούκα, συντρόφου του Γκάτσου, με τον τίτλο «Ο άγνωστος Νίκος Γκάτσος» και με μια αναδρομή στη ζωή και το πυκνό έργο του.

Η παράσταση που ανέβηκε στο μαγικό Μικρό Θέατρο της Επιδαύρου, άφησε μια γλυκιά γεύση και όπως μου περιέγραψε ο καλός και ευαίσθητος συνάδελφος από τον BHMA fm Νίκος Θρασυβούλου, επιβεβαίωσε τη δίψα του κόσμου για καλό στίχο και καλά τραγούδια.

Τραγούδια είπα και σημειώνω: την υψηλή τέχνη να εκφράζεις τα συναισθήματα. Κάτι που ο Νίκος Γκάτσος, ο θαμώνας του GB Corner και ο στενός φίλος του Χατζιδάκι, το έκανε και με το παραπάνω. Γιατί θέλει balls να μπορείς να γράφεις ζεϊμπέκικο όπως το «Μ’ ένα παράπονο» σε μουσική Δήμου Μούτση και ταυτόχρονα «Γύρνα φτερωτή του μύλου».

«Και αυτό του Γκάτσου είναι;». Αναρωτιόταν ο κόσμος που είδε την παράσταση στη Μικρή Επίδαυρο, την οποία από ό,τι μαθαίνουμε θα δούμε και εμείς στο Ιδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης προσεχώς.

Κακογιάννης είπα και το φευγιό της εβδομάδας – του μεγάλου μας σκηνοθέτη – μου δίνει ακόμη μία αφορμή να μιλήσω για τη δύναμη του στίχου. Γιατί ο σκηνοθέτης της «Στέλλας» και του «Ζορμπά», ο μεγάλος δημιουργός διακρίθηκε και στον στίχο: «Αγάπη που ‘γινες δίκοπο μαχαίρι», «Εφτά τραγούδια θα σου πω», «Απονες εξουσίες» σε ερμηνεία Καζαντζίδη, «Ο μήνας έχει 13». Ο Κακογιάννης άφησε δέκα ανέκδοτα στιχουργήματα στον σολίστα του μπουζουκιού και συνθέτη Θανάση Πολυκανδριώτη. Και εκείνος τα μελοποιεί, από ό,τι μας είπε, για δίσκο το προσεχές φθινόπωρο. Με ερμηνείες γνωστών τραγουδιστών. Το ένα που ακούσαμε πέρυσι τον χειμώνα στο Ιδρυμα Κακογιάννης, από το συγκρότημα μπουζουκιών Οι Επόμενοι και σε ερμηνεία Θανάση Πολυκανδριώτη και Χριστίνας Μιχαλάκη, ήταν πολύ δυνατό. Παρόντος του αείμνηστου Κακογιάννη. Και αναμένουμε τα υπόλοιπα. Με άξονα τον στίχο πάντα.

A! Και για τον Νίκο Γκάτσο αν θέλετε περισσότερα, κυκλοφορεί το καλαίσθητο τεύχος του περιοδικού «Μετρονόμος», του Θανάση Συλιβού, με εκτενές αφιέρωμα στον ποιητή της Αμοργού από την Ασέα Αρκαδίας που γεννήθηκε πριν από ακριβώς 100 χρόνια. Και θα τραγουδιέται για τα επόμενα εκατό.