ΑΝΟΡΘΟΔΟΞΑ Οι πολεμιστές της ειμαρμένης

Πιστεύει κανείς ειλικρινά πως το πρόβλημα του ελληνικού πανεπιστημίου εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο εκλέγονται οι πρυτάνεις; Πιστεύει κανείς ειλικρινά πως το πρόβλημα της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης είναι διοικητικό, ή μάλλον κυρίως διοικητικό, οικονομικό, ή μάλλον κυρίως οικονομικό;

Και τι σε νοιάζει εσένα που αγωνιάς για το παιδί σου αν ο πρύτανης θα είναι εγχώριας κοπής, εισαγωγής ή ό,τι άλλο. Και τι σε νοιάζει εσένα όταν πας στον γιατρό με το αφισοκολλημένο δίπλωμα πίσω από το κύρος της επίσκεψης που κοστίζει εκατό ευρώ και βάλε, αν το δίπλωμα αυτό το υπέγραψε ιθαγενής, αλλόθρησκος ή αλλόφυλος πρύτανης. Αντιθέτως θα σε ενδιέφερε αν μάθαινες πως ο εν λόγω θεράπων έδωσε τον όρκο του Ιπποκράτη χωρίς να έχει συναντήσει ποτέ τον καθηγητή του της Αιματολογίας. Φίλος μού έλεγε προχθές πως ο γιος του που τελειώνει την ιατρική δεν γνωρίζει φυσιογνωμικώς τον εσαεί απόντα αιματολόγο δάσκαλό του. Τον γνωρίζει εξ ονόματος που λένε, κάτι είναι κι αυτό.

Το άλλο με τη δυσλεξία το μάθατε; Οχι, δεν είναι ανέκδοτο, είναι νόμος του πανεπιστημίου το οποίο υποστηρίζουν οι αγωνιστές πρυτάνεις. Οποιος έχει δυσλεξία, λένε, δεν υποχρεούται να δώσει γραπτές εξετάσεις στη φιλοσοφική. Δεδομένου δε ότι η μάλλον καλοήθης αυτή ασθένεια έχει την μανία να σου κάνει πλάκα με την ορθογραφία, δικαιούσαι κι εσύ να συμπεράνεις πως όποιος είναι ανορθόγραφος και θέλει να γίνει φιλόλογος δεν υποχρεούται να εξετάζεται στην ορθογραφία. Ο δε καταθλιπτικός περνάει την ψυχιατρική με άριστα εκ των προτέρων, καθ’ ότι γνωρίζει εξ ιδίων το αντικείμενο της επιστήμης του.

Οσο για το «άσυλο», μάλλον κι αυτό πρέπει να το αναποδογυρίσουμε για να καταλάβουμε πώς λειτουργεί. Λέμε πως το «άσυλο» παράγει χάος. Και δεν λέμε πως το «άσυλο» είναι παιδί του χάους, του κενού, πως όταν δεν έχεις ιδέες να διακινήσεις, είτε είσαι ελεύθερος να τις διακινήσεις, είτε δεν είσαι, τότε φτιάχνεις ένα άσυλο για να περιχαρακώσεις το κενό σου.

Αξιολόγηση είπατε; Και με ποια κριτήρια θα γίνει η αξιολόγηση; Βάσει ποίων δημοσιεύσεων, βάσει ποίου επιστημονικού έργου; Μήπως θα πρέπει να ξεκινήσουν χαρτογραφώντας το έμψυχο υλικό, καταγράφοντας όσους καθηγητές παράγουν επιστημονικό έργο, όσους, και δεν είναι λίγοι, ξεφεύγουν από τον μέσο όρο της επιστημονικής λειψυδρίας που σαρώνει τις εκτάσεις της Τριτοβάθμιας; Και δεν εννοώ βέβαια αυτούς που δημοσιεύουν ποιητικές συλλογές, άρθρα στον ημερήσιο Τύπο, παρεμβαίνουν καίρια σε πάνελ ή παράγουν κοινωνικό έργο στις συγκεντρώσεις στα Προπύλαια. Μήπως θα πρέπει να ερωτηθούν πρώτα αυτοί και μετά να αφήσουμε τα διοικητικά, τις μεταρρυθμίσεις στις πρυτανείες και τις καντίνες;

Αντιδημοκρατικόν αγαπητέ! Πώς είναι δυνατόν να ξεχωρίζεις τους άξιους απ’ τους ανάξιους; Ολοι στο καζάνι της ίδιας δημοκρατικής ειμαρμένης βράζουμε. Ασε που είμαι σίγουρος πως δεν τους ξέρουν, πως είναι κι αυτοί σαν τη δημόσια περιουσία, που περιμένει υπομονετικά την τρίτη πτώχευση για να καταγραφεί.

Ώς τότε ας αρκεστούμε στον παλικαρισμό των πρυτάνεων που υπερασπίζονται το θαύμα του ελληνικού πανεπιστημίου.