Μας είναι δύσκολο να αντιληφθούμε με ποιο ακριβώς σκεπτικό ο ΑNT1 «ένωσε» τον Θανάση Πάτρα και τη Νάντια Μπουλέ σε τηλεοπτικό δίδυμο παρουσιαστών. Ποιο ήταν εκείνο το στοιχείο που έπεισε τον εμπνευστή τού εν λόγω τηλεοπτικού γάμου ότι αυτός θα ευοδωθεί; Γιατί δύο περιπτώσεις υπάρχουν, χοντρικώς, που τέτοιες ενώσεις φέρνουν αποτέλεσμα, είτε όταν τα δύο πρόσωπα είναι μεν τελείως διαφορετικά αλλά αλληλοσυμπληρώνονται, είτε όταν έχουν κοινά στοιχεία, κοινό χιούμορ, κοινή «ματιά» στον κόσμο, οτιδήποτε που να τα βοηθάει να δώσουν την αίσθηση της οικειότητας μεταξύ τους και επομένως να αισθανθεί το ίδιο και το κοινό.
Τίποτε από αυτά δεν χαρακτηρίζει το εν λόγω δίδυμο. Καμιά «συνάντηση», καμιά οικειότητα, μόνο ένα διεκπεραιωτικό ύφος, μάλλον ψυχρό και ενίοτε αγχωτικό, καθώς η μεν Μπουλέ δείχνει ότι θέλει να καταλάβει όσο γίνεται περισσότερο χώρο για να δείξει τα προσόντα της – στην παρουσίαση πάντως δεν έχει – ο δε πιο έμπειρος Πάτρας προτιμά να μένει πιο πίσω, με αποτέλεσμα όμως να μην έχει ισορροπία η εκπομπή. Εκτός αυτού, το αδηφάγο ύφος είναι εξόχως αντιτηλεοπτικό.
Ας αφήσουμε ότι κανείς εκ των δύο δεν έχει τίποτε να πει. Ισως γιατί δεν μπορούν να δώσουν τις κατάλληλες ατάκες ο ένας στον άλλον. Ισως γιατί αν βρίσκονταν εκτός πλατό και πάλι να μην είχαν τίποτε να πουν. Και, το χειρότερο, δείχνουν να έχουν εγκαταλειφθεί στην τύχη τους. Γιατί η ιδιαιτερότητα στην εκφορά του λόγου τού Πάτρα θα μπορούσε να μετατραπεί σε ρόλο που να συνδυαστεί με έναν αντίθετο της Μπουλέ.
Αντ’ αυτού, τη μόνη «προκλητική» έμπνευση που είχε η παραγωγή ήταν να εμφανίσει καλεσμένο στο ξεκίνημα της εκπομπής τον Κώστα Ζουράρι. Σιγά την έκπληξη. Δεν έχει αρνηθεί σε κουτσομπολάδικο για κουτσομπολάδικο και πάντα με το ίδιο αυτάρεσκο ύφος λέει διάφορα απολύτως προβλέψιμα υποτίθεται προκλητικά. Τόσο παλιά τηλεόραση! Τόσο ξεπερασμένες ιδέες! Τόσο τζούφια τηλεπυροτεχνήματα! Τόσο χωρίς κανένα απολύτως αντίκρυσμα στη σύγχρονη κοινωνία!