Επανεκδόσεις από το 1929 μέχρι το… 2004

«Blackmail». Πρώτη επανέκδοση, για τους φανατικούς κινηματογραφόφιλους που μελετούν τη φιλμική ιστορία. Γυρισμένη το 1929, πρόκειται για την πρώτη ομιλούσα προσπάθεια του Αλφρεντ Χίτσκοκ στην οποία ένας ντετέκτιβ προστατεύει τη φιλενάδα του αποκρύπτοντας τα στοιχεία εκείνα που καταδεικνύουν την ενοχή της για τη δολοφονία επίδοξου βιαστή! Τολμηρό για την εποχή του, ιστορικώς ενδιαφέρον σήμερα, με Ανι Οντρα, Σάρα Ολκγουντ και Τσαρλς Πάτον.

Βαθμολογία:

κλασική ταινιοθήκη.

«Πώς να κλέψετε ένα εκατομμύριο δολάρια». Δροσερό, ανάλαφρο, ό,τι πρέπει για θερινό, παραγωγής 1966, με μιαν άκρως λαμπερή Οντρεϊ Χέπμπορν και έναν εξίσου απολαυστικό Πίτερ Ο’Τουλ. Οι δυο τους οργανώνουν διασκεδαστική ληστεία υπό τη σκηνοθετική διεύθυνση του σπουδαίου Γουίλιαμ Γουάιλερ – από τις πιο πολύπλευρες μορφές της χολιγουντιανής κινηματογραφίας: δικό του κι αυτό, δικός του και ο «Μπεν Χουρ», δικός του και ο νοσηρός «Συλλέκτης» με τον Τέρενς Σταμπ (ορίστε και μια καλύτερη ιδέα για επανέκδοση!).

Βαθμολογία: 6

(ρετρό ψυχαγωγία)

«Μοντέρνα τέρατα». Η αφρόκρεμα της comedia all’ italiana, δηλαδή της ιταλικής «πικρής» κωμωδίας: Μάριο Μονιτσέλι («Εντιμότατοι φίλοι μου», αυτοκτόνησε πέρσι στα 95 του χρόνια), Ετορε Σκόλα (του σπουδαίου «Βίαιοι, βρώμικοι και κακοί» που κακώς δεν τιμήσατε στις αίθουσες) και Ντίνο Ρίζι («Ο φανφαρόνος», ένα all-time-classic του ιταλικού σινεμά). Σπονδυλωτό, άκρως διαβρωτικό (σ’ ένα σκετς, τρομοκράτης φιλά την αεροσυνοδό σύντροφό του αφήνοντας στο αεροπλάνο της μια βαλίτσα γεμάτη εκρηκτικά!) με Βιτόριο Γκάσμαν, Ούγκο Τονιάτσι, Αλμπέρτο Σόρντι και Ορνέλα Μούτι, του 1977. Κλείνει με την κηδεία ενός ηθοποιού – δηλαδή, της ίδιας της ιταλικής κωμωδίας.

Βαθμολογία: 7

(πάντα επίκαιρο)

«Ποτέ μαζί». Η Χρυσή Αρκτος του 2004 σε σκηνοθεσία Φατίχ Ακίν. Καλοερμηνευμένη και άκρως υπερεκτιμημένη. Στο Αμβούργο, ρεμάλι τουρκικής καταγωγής παντρεύεται συμπατριώτισσά του που θέλει να ξεφύγει από την τυραννία της οικογένειας και σταδιακά την ερωτεύεται. Το πρώτο μέρος σβέλτο και καθηλωτικό, η συνέχεια όμως είναι σκέτη διατριβή στον συναισθηματικό εκβιασμό. Τα ιντερμέτζα ενός παραδοσιακού τουρκικού συγκροτήματος προσπαθούν να δώσουν μια εμβληματική υπόσταση στα δρώμενα αλλά το υλικό είναι εκ φύσεως σαθρό. Με Μπιρόλ Ουνέλ και Σιμπέλ Κεκιλί (υπέροχοι).

Βαθμολογία: 5

(υπερβολές)

n Α, κυκλοφορεί και το «Σαγκάλ», βιογραφία της συγγραφέως τού «Καλημέρα θλίψη», για το οποίο δεν έγινε δημοσιογραφική προβολή.