150.000 παιδιά ενός κατώτερου Θεού

Οχι παιδιά με ειδικές ανάγκες αλλά παιδιά τα οποία η χώρα τους «σκόρπισε» στα πέρατα του κόσμου. Δεν θα το πιστεύετε. Η ιστορία όμως είναι αληθινή και την ανακάλυψε μία κοινωνική λειτουργός, η Μάργκαρετ Χάμφρεϊς, την οποία εδώ ενσαρκώνει η Εμιλι Γουάτσον. Μιλάμε για την οργανωμένη απέλαση τουλάχιστον 150.000 παιδιών από το Ηνωμένο Βασίλειο, παιδιών που ζούσαν σε οικοτροφεία και τα οποία βρέθηκαν αποκομμένα από τις οικογένειές τους (στα οποία παιδιά είχαν το θράσος να πουν πως οι γονείς τους είχαν πεθάνει!).

Και οι λόγοι; Καθαρά οικονομικοί. Το χειρότερο όμως όλων είναι ότι το κοινωφελές ίδρυμα στο οποίο γινόταν το όλο ξεφόρτωμα ήταν ένα καθολικό οικοτροφείο – κολαστήριο στην Αυστραλία, όπου οι ιερείς διασκέδαζαν βασανίζοντας και ενίοτε κακοποιώντας τα άτυχα αυτά πλάσματα. Σας το ξαναγράφω, η ιστορία είναι 100% αληθινή. Γι’ αυτό και τη βλέπεις καθηλωμένος μέχρι τέλους, παρά τα όποια στραβοπατήματα του κινηματογραφιστή Τζιμ Λόουτς. Κι αν σας λέει κάτι το επώνυμο, είναι γιατί πρόκειται για τον γιο του σπουδαίου Κεν που θα έπρεπε να του πει τουλάχιστον να χρησιμοποιήσει στο ελάχιστο αυτήν τη μουσική για ασανσέρ ξενοδοχείων που κοσμεί τις πιο «ανέμελες» στιγμές ενός φιλμ που, με τη σειρά του, θα έπρεπε να ενοχλεί πολύ περισσότερο. Αν και η τελευταία σκηνή, ένα φιλμ – ντοκουμέντο με κάποιους από τους αληθινούς ανήλικους πρωταγωνιστές της ιστορίας, φέρνει δάκρυα στα μάτια.