Οταν η φωνή γεμίζει τον αέρα
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
2 λεπτά Το ‘χω… Αλλά στο περίπου.. Γιατί το λαϊκό το ανακάλυψα από την «Εκδίκηση της γυφτιάς» κι έπειτα, οπότε δεν πιάνομαι για γέννημα-θρέμμα.
Τώρα που πέρασαν τα χρόνια σκέφτομαι ότι το λαϊκό το θέλει το «σκηνικό» του (θα έλεγα μάλιστα ότι είναι προϋπόθεση).
Νταλκά, σούρα και φιλότιμο. Και μια πίστα φιλόξενη, σε περίπτωση που φτάσει ο κόμπος στο χτένι.
Ολο αυτό ήταν για να περιγράψω τη φωνή του Μητροπάνου.
Δεν είναι για ακρόαση ο Μητροπάνος. Είναι για να σου καίγεται ο λάρυγγας καθώς καταπίνεις.
Η συνεργασία του με τον Κραουνάκη: «Εδώ είμαστε», 14 τραγούδια, εκ των οποίων δύο έχουν την υπογραφή της Λίνας Νικολακοπούλου και δύο είναι του Μάνου Ελευθερίου.
Ολα τα τραγούδια είναι «κεντημένα». Δουλεμένα με καλέμι τεχνίτη (φαίνεται ότι τίποτα δεν έχει αφεθεί στην τύχη). Ο Κραουνάκης σαφώς στο φόντο. Και το φόντο βγαίνει ενίοτε τόσο μπροστά (κυρίως στον στίχο), που φωνάζει «εδώ είμαι και με λένε Σταμάτη».
Στιβαρότητα. Πάθος.
Η φωνή γεμίζει τον αέρα,
αλλά η ζεϊμπεκιά (με όλη
την τεστοστερόνη που κουβαλάει εντός της) μου πέφτει πολύ για μεσημέρι…
Γιατί; Μήπως ξέμαθε το αυτί στο λαϊκό και τώρα «κλωτσάει»;
Δεν είναι (μόνο) αυτό. Ακούω ξανά και ξανά. Μέχρι να φτάσεις στο «Τι ‘θελα και σ’ αγάπαγα» (5ο), όπου ελαφραίνει λίγο η ατμόσφαιρα με το χιούμορ του στίχου και το ζαμπετικό στυλ, η ροή έχει χρώμα κόκκινο της φωτιάς κι ο Μητροπάνος έχει βγάλει κι έχει ακουμπήσει τα σωθικά του όλα στα πόδια σου, σχεδόν απνευστί.
Ακούω ξανά και ξανά. Πυκνός δίσκος. Κολλάω στο «Ζητιανάκι». Πάλι εδώ είναι πιο ανάλαφρος ο ρυθμός, λαϊκός, άμεσος Κραουνάκης (σαν να έχει τσουλήσει η πένα με μια ανάσα) και ο Μητροπάνος δεν… σκίζεται στα δύο.
Οσο προχωράει η ακρόαση χαλαρώνω κι ακούω. Νομίζω ότι χαλαρώνει και η φωνή του με τα «λ» και τις εντάσεις της. Και ξέρω. Ολα θα κριθούν στην πορεία. Εκεί που θα σε βρει αναπάντεχα ένας στίχος την ώρα που δεν το περιμένεις – αλλά αυτό δεν γίνεται με το ζόρι, όταν ακούς επί τούτου. Και θα επιμείνω. Το λαϊκό θέλει το «σκηνικό» του: μαγαζί, ημίφως και… πόδια έτοιμα.
Επιστροφή στα βασικά. Τυχαίο που φέτος είχαμε δύο ακόμη καλούς λαϊκούς δίσκους «επιστροφές» (Μπάση και Ανδρεάτου);
Google news
