Σήκωσε τα δάση στο πόδι

Κουκουβάγια δεν έκλεισε μάτι στο δάσος στη Μαλακάσα (και να ήθελε δηλαδή δεν θα μπορούσε) στη «διονυσιακή» συναυλία της μικρής σκηνής στο Terra Vibe γιατί, τελικά, λίγος κόσμος ήταν (γύρω στους 1.500 εκδρομείς), αφού το κοινό του Νικ έχει μεγαλώσει και δεν τρέχει εύκολα στις εξοχές μέρα καθημερινή, όπως φάνηκε.

Αν έπαιζε στην πόλη, υποθέτω, έναν Λυκαβηττό μπορεί και να τον γέμιζε. Ο Κέιβ; Ιδιος, του τύπου σαν να μην πέρασε μια μέρα. Το γνωστό (από birthday party εποχές) «πόλτεργκάιστ» που τον στοιχειώνει στη σκηνή ήταν εκεί και ώσπου να αρχίσει καλά καλά το λάιβ, ο Νικ είχε πετάξει το σακάκι και είχε βουτήξει στο κοινό – το πάρτι είχε αρχίσει.

Ενας λόγος πάντως για τον οποίο πιστεύω ήθελε τους Grinderman ο Κέιβ ήταν για να παίζει κιθάρα όσο θέλει. Ωραίο το πιάνο και η μπαλάντα, αλλά η κιθάρα είναι άλλος δαίμονας. Ο άλλος λόγος; Ο φίλος του Γουόρεν Ελις. Την ώρα που ο Αυστραλός ενσαρκώνει τον Κέιβ – Grinderman στη σκηνή με γκαραζο-μπλούζ και κομμάτια σαν τα «Παλάτια του Μοντεζούμα» να παίρνουν φωτιά, ο βιολιστής στη σκηνή δίπλα, ο γενειοφόρος Ελις, σε απέριττη εμφάνιση «άστεγου στην πόλη», κρατάει τον δικό του ρόλο, κάθεται κάτω στο πάτωμα, φοράει το δοξάρι – κρεμάστρα στην πλάτη του, κάνει τις χορδές μακαρόνια και βοηθάει όσο μπορεί στον σαματά χτυπώντας μανιασμένα κρουστά και τις μαράκες με δύναμη πάνω – κάτω στα πιατίνια.

Ακόμη και αν διαφωνεί κανείς με το μενού και το αγριεμένο ηχητικό χαλάζι που έπεφτε στη Μαλακάσα, προτιμώντας τον μελωδικό Νικ Κέιβ, αναγνωρίζει τον περφόρμερ που τα δίνει όλα με την ψυχή του για το λάιβ. Στο κοινό μάλιστα ήταν και ο Ψαραντώνης φίλος του Κέιβ τον οποίο ο Αυστραλός είχε καλέσει και σε φεστιβάλ, παλαιότερα, να παίξει με τη λύρα του. Δεν αποκλείεται κάποια στιγμή και να ακούσουμε και Grinderman με κρητική λύρα.

Μπροστά, οι φαν έχουν φέρει μαζί τους κι ανεμίζουν πλαστικά σπαθιά και περικεφαλαίες όπως στο βίντεο του Heathen Child και το αρχαίο ρωμαϊκό βεστιάριό του. Ο Κέιβ απαντά και αλυχτάει σαν λύκος (το αγαπημένο «πετ» των Grinderman), το ουρλιαχτό μεγεθύνεται στο βάθος (λίγο αργότερα θα νοιαστεί να έχουν έναν μεζέ και οι γατούλες που περιφέρονται) ενώ κάτι χήνες που ζουν εκεί δείχνουν στο βλέμμα τους την απορία για το τι συνέβη στην αυλή τους λίγη ώρα πριν. Πώς είναι το βλέμμα απορίας μιας χήνας; – αν το βλέπατε θα το καταλαβαίνατε αμέσως.