Το απόλυτο θρίλερ

Τώρα τι να λέμε. Κάθε φορά που το βλέπω δεν το χορταίνω. «Το μωρό της Ρόζμαρι» ο πλήρης ορισμός του θρίλερ τρόμου. Και επειδή αυτή την εβδομάδα με την πλημμυρίδα εννιά ταινιών – εκ των οποίων έξι μετριοασήμαντες φρέσκες και τρεις επαναλήψεις – ο Ρομάν Πολάνσκι χωρίς αντίπαλο, μακράν όλων αυτών.

Τα κωλόπαιδα. Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του ’60 και αφού πρώτα την είχε κοπανήσει από την Πολωνία, καταλήγει στην Ευρώπη, μεταξύ Γαλλίας και Αγγλίας, υπογράφοντας μερικές ταινίες που έγραψαν ιστορία. Να, πάρε να ‘χεις. Υπό κανονικές συνθήκες θα είχε μείνει στη Γαλλία. Αλλά τα «κωλόπαιδα» – έτσι τους έφτυσε – της Nouvelle Vague τον είχαν κατατάξει στους πράκτορες του διεθνούς ιμπεριαλισμού. Τέτοιες μαλακίες έλεγαν και λέγαμε.

Paramount. Το 1967 ένας ασήμαντος σκηνοθέτης και παραγωγός με το όνομα Ουίλιαμ Καστλ είχε καπαρώσει τα δικαιώματα του «Rosemary’s baby» του θρυλικού Αϊρα Λεβίν (ή Λεβάιν). Ομως η Paramount του έδειξε πόρτα: «Αυτό δεν είναι για την κατηγορία σου», του είπαν. Και φώναξαν τον Ρομάν Πολάνσκι. Εκείνος μυρίστηκε ψητό και έπεσε με τα μούτρα να το κάνει σενάριο κινηματογραφικό. Πρώτα, έτσι, να τους μπει στο μάτι, δεν έβαλε ούτε μισή σκηνή με αίματα, ανοιγμένα κεφάλια και χυμένα μυαλά. Αυτά είναι για Αμερικανάκια αφασικά. Επειτα επέλεξε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο την εύθραυστη, πάναγνη (εξωτερικά) και διάφανη Μία Φάροου. Ηταν μόλις 23 ετών. Υστερα τοποθέτησε δίπλα της, ως σύζυγο, τον Τζον Κασσαβέτη. Ο ρόλος τού πήγαινε κουτί. Και τέλος αναθέτει τους ρόλους των δύο σατανιστών στη Ρουθ Γκόρντον και τον Σίντνεϊ Μπλάκμερ. Τέλεια!

Η εγκυμοσύνη. Το κόλπο που είχε σκαρώσει ο μακαρίτης Αϊρα Λεβίν και που διεκπεραίωσε μοναδικά ο Ρομάν Πολάνσκι έχει να κάνει με μια αντιστροφή που προκαλεί τόνους τρόμου στον θεατή απ’ αυτή τη νοσηρή διαστροφή. Η εγκυμοσύνη, αυτό το ευλογημένο από θεούς, από τη φύση και τους ανθρώπους αγαθό, μετατρέπεται σε κολαστήριο κανονικό. Η κοιλιακή χώρα της Μία Φάροου η φωλιά του Σατανά. Μπρρρ. Δηλαδή η συνεύρεση της απόλυτης αγνότητας, όπως είναι η Ρόζμαρι, με μια αόρατη, μαύρη, σκοτεινή δύναμη. Τι είναι αυτό; Μα φυσικά η ανθρώπινη «ψυχή». Το λευκό μαζί με το μαύρο το διαβολικό.

Το στόρι. Ο Γκάι (Τζον Κασσαβέτης) ένας άνεργος ηθοποιός, παντρεμένος με τη Ρόζμαρι (Μία Φάροου), συνάπτει ιδιαίτερη σχέση με ένα εκκεντρικό ζευγάρι ηλικιωμένων γειτόνων. Οσο η Ρόζμαρι κοιλοπονάει από μια φρικτή εγκυμοσύνη τόσο εκείνος σκαρφαλώνει ένα ένα τα σκαλιά προς το χρήμα και τη δόξα. Το ξεπούλημα της ψυχής, το τίμημα της επιτυχίας της επαγγελματικής.