« Ελάχιστα τον αφορούσαν οι άνθρωποι…»

Σαΐνι των υπολογιστών δολοφονείται µυστηριωδώς. Το γαϊτανάκι των υπόπτων ξεκινά: µεγιστάνες, δηµοσιογράφοι, φιλάνθρωπες κυρίες, νεαροί γόνοι. Ο Μπάνβιλ, µε το προσωπείο του Μπέντζαµιν Μπλακ, γράφει ένα αστυνοµικό µε θέµα το χρήµα, την εξουσία και την οικογένεια. Μήπως, χωρίς τους δικούς µας ανθρώπους, τα µυστικά και τα ψέµατα θα ήταν λιγότερα;

Ο Μπάνβιλ είναι ένας λεπταίσθητος ιρλανδός συγγρα φέας.

Κεντάειτιςφράσεις του, λιµάρειτις λέξεις του, αιφνιδιάζει µε τις µεταφορές. Οταν κέρδισε τοΜπούκερ,οι κριτικοί αφήνιασαν. Είχε γράψει, όπως διαπύρως υποστήριζαν, πολύ σηµαντικότεραβιβλία.

Του χρωστούσαν ένα βραβείο και του το έδωσανκατόπιν εορτής,διέδιδαν δηλητηριωδώς.

Ο Μπάνβιλ όµως δεν είναιµόνο τεχνίτης πεζογράφος. Γράφει – και υπογράφει µε ψευδώνυµο – αστυνοµικά µυθιστορήµατα. Εκεί υιοθετείτους κανόνεςτου είδους, παίζει µε τους γρίφους, υφαίνει προσεκτικά την πλοκή. Ο έµπειρος µυθιστοριογράφος ξεπροβάλλει στις τεχνηµένες περιγραφές, τη ζυγισµένη φράση και τις µεταφορές που αστράφτουν.

Η υπόθεση έχει ως εξής:Ο Τζον Γκλας, ένας παραιτηµένος πια πάλαι ποτέµάχιµος δηµοσιογράφος, ο οποίος είχε καλύψει µε τα πυρετικάάρθρα του τις σφαγές στην Τιενανµέν, τη Ρουάντα, τη Σρεµπρένιτσα, αναλαµβάνει να γράψει τη βιογραφία του πεθερού του, του µεγιστάνα Μαλχόλαντ.

Η αµοιβή είναι υψηλή, ο δισεκατοµµυριούχος τον εµπιστεύεται και του αναθέτει το έργο. Οι παλιοί αναγνώστες απογοητεύονται από τηνεµπλοκή ενόςδηµοσιογράφου µε σοβαρά εχέγγυα στο πανηγύρι µιας οικογενειακής βιογραφίας.

Ο Μαλχόλαντ – ή Μεγάλος Μπιλ, όπως επιµένεινα τον αποκαλεί η κόρη του – είναι πρώην πράκτορας της CIA και νυν µεγα λοεπιχειρηµατίας ηλεκτρονικ ών συστηµάτων. Η κόρη του, Λουίζ, σύζυγος του Τζον Γκλας,διευθύνει µε σιδερένια πυγµή τον όµιλο Μαλχόλαντ, τη διεύθυνση του οποίου σχεδιάζειναπαραχωρήσ ει στον νεαρό γιοπου απέκτησε από προηγούµενο γά µο, τον Ντέιβιντ Σινκλέρ. Ο Γκλας αποφασίζεινα αναθέσειτηνέρευνα για τονΜεγάλο Μπιλ σε ένα σαΐνι των ηλεκτρονικών υπολογιστών, τον Ντίλαν Ράιλι. Ο Ντίλαν φαίνεται πως ανακαλύπτει κάτι που λερώνει το έως τότε άµωµο παρελθόν του Μεγάλου Μπιλ. Εκβιάζει τον Γκλας και βρίσκεται δολοφονηµένος. Ο τρόπος της δολοφονίας του – µια σφαίρα στο µάτι – θυµίζει τον τρόπο της αυτοκτονίας ενός παλιού συνεργάτη τουΜαλχόλαντ, τουΤσαρλςΒάρικερ. Ηαστυνοµία ξεψαχνίζει την υπόθεση. Ο Τζον Γκλαςπληροφορείται ότι ένας δυναµικός δηµοσιογράφος, ο Γουίλσον Κλίβερ, σκάλιζε τα άπλυτα του Μεγάλου Μπιλ προκειµένου να γράψει για τον βίο και την πολιτεία του. Ολως περιέργως ο Κλίβερ είχε µισθώσει το ίδιο λαγωνικό µε τον Γκλας, τον δολοφονηµένο Ράιλι.

Χορός προσώπων
Ο αφηγητής στήνει έναν χορό προσώπων, µε συζύγους, ερωµένες, µυστικά και ψέµατα, παιχνίδια εξουσίαςκαι εγκλωβισµένες ζωές.

Ο ένας γρίφος θρέφει τον επόµενο, τα κοµµάτια του παζλ συµπληρώνον ται βάσει συγγραφικού σχεδίου, καθώς τα πρόσωπα αποκαλύπτουνκαι αποκαλύπτονται .

Η µετάφραση αποδίδει τις λεπτουργηµέ νες προτάσεις, το πινγκ πονγκ των διαλόγων, τον κυµατισµό της αφήγησης.

Ο Μπάνβιλ αποδίδει µε ελάχιστες φράσεις την ιδιαιτερότητα του ήρωά του, ο οποίος «ως δηµοσιογράφ ος είχε ελάχιστη περιέργεια για τους ανθρώπους, για το πώς ζούσαν, τι ένιωθαν. (…). Ισως αυτόςήταν ο λόγος που είχε εγκαταλείψει τη δηµοσιογραφία (…), γιατί, κατά βάση, ελάχιστα τον αφορούσαν οι άνθρωποι. Τα γεγονότα ήταν που τον ενδιέφεραν, τα όσα συνέβαιναν, όχι εκείνοι που εµπλέκονταν».

Καλώς ήκακώς, ο Γκλας,στο τέλος του βιβλίου, θα αναγκαστεί να πάρει αποφάσεις, µε βάση τα γεγονότα,και οι αποφάσεις του θααφορούνζωντανούς ανθρώπους.Πληροφορήθηκε πώς ζούσαν, εννόησε τι ένιωθαν.

Σωφρόνωςο Μπάνβιλ ολοκληρώνει την αφήγησησε αυτό το σηµείο.Αφήνει τον ήρωάτου ήσυχο, να αποφασίσει στη σιωπή. Γιατί ο κύριος Γκλας θα πρέπει να αποφανθεί αν τον ενδιαφέρουν περισσότερο τα γεγονότα ή αν κόπτεται για τους ανθρώπους.