Χόρεψαν (και) το τάνγκο των κερατάδων

Μια µιλόνγκα, λένε, φέρνει κοντά ανθρώπους κάθε ηλικίας και τάξης. «Βρίσκεις αυτό που λείπει στα µπαρ: την ανθρώπινη επικοινωνία», έλεγαν όσοι βρέθηκαν στο Ζάππειο για 96 ώρες χορού
Σαν να βρισκόσουν σε µπαρ του Μπουένος Αϊρες. Σε µια µιλόνγκα, όπως αποκαλούν τις εκδηλώσεις χορού οι Αργεντίνοι. Ζευγάρια και παρέες κάθε ηλικίας, µε πάθος για χορό, γέµισαν λίγο µετά τις 23.00 την αίθουσα του Ζαππείου µε τα µεγάλα τραπέζια ροτόντες.

∆ίπλα µου, Αργεντίνοι που ζουν στην Ελλάδα. Χαµογελαστοί, φιλικοί και θορυβώδεις. «Το τάνγκο είναι χορός του λαού. Γι’ αυτό και δεν υπάρχουν πτυχία για το τάνγκο. Στο Μπουένος Αϊρες χορεύεις 24 ώρες το 24ωρο, είτε είσαι φτωχός είτε πλούσιος. Ακόµη και στα σχολεία το διδάσκουν», µου εξηγούσε η διπλανή µου, η Υβόν Καρολίνα Κουρτίδου. Γεννήθηκε στο Μπουένος Αϊρες, µε µητέρα από την Αργεντινή. Ηρθε στην Ελλάδα σε ηλικία οκτώ ετών. Ανακάλυψε ότι υπάρχει κοινότητα τάνγκο στην Αθήνα πριν από πέντεχρόνια, µέσω του Λουίς Μέστρε, ιδιοκτήτη του εστιατορίου «El Bandoneon».

Μαθήµατα χορούδεν έχειπάρει.

Εµαθε τα βασικά βήµατα σε µιλόνγκες της Αθήνας.

«Το 1970,επί δικτατορίας, απαγόρευαν το τάνγκο. Μπορεί να µην ξέρω να το χορεύω αλλά το αγαπώ όπως όλοι οι Αργεντίνοι» µου είπε η µητέρα της, Μαΐρ.

Σε µια µιλόνγκα, σαν αυτή στο Ζάππειο, ο άντρας προσκαλεί τη γυναίκα σε χορό µε ένα νεύµα µε το κεφάλι. Αν εκείνη δεν θέλει, γυρνά διακριτικά το κεφάλι από την άλλη µεριά. Ετσι, δεν θίγεται ο ανδρισµός του στην παρέα, µου εξηγούσε η συντροφιά των Αργεντινών. Η γυναίκα, µου είπαν, πρέπει να είναι όµορφη αλλά και καλή χορεύτρια.

Εριξα µια µατιά γύρω µου, µπας και δω ζωντανά αυτού του είδους το φλερτ. Τίποτα.

Οσοι ήθελαν να χορέψουν, είχαν φέρει µαζί και παρτενέρ. Χάζευες τις κινήσεις των ζευγαριών. Χωρίς να γίνονται επιδεικτικές, είχαν πάθος και συναίσθηµα. «Πολλοί µαθαίνουν χορό σε µιλόνγκες. Είναι ο καλύτερος τρόπος. ∆εν έχουν όλοι τα χρήµατα για µαθήµατα», µου έλεγε η Υβόν. Η µιλόνγκα είναι και «µικρό χωριό, µεγάλο κουτσοµπολιό». Τι σηµαίνει αυτό; «∆εν είναι πολλοί οι Αθηναίοι που πηγαίνουν σε βραδιές τάνγκο. Ετσι, βλέπεις τους ίδιους κάθε βραδιά. Τους αναγνωρίζεις και… τους κουτσοµπολεύεις», µου εξήγησε χαµογελώντας η Υβόν.

Στην Αργεντινή αποκαλούν το τάνγκο «τραγούδι των κερατάδων». Γέλασα. «Κάτι σαν τα δικά µας, τα λαϊκά της πίστας;» τη ρώτησα. «Ακριβώς. Μιλάνε για χαµένους έρωτες, για απιστίες», µου απάντησε. Ξαφνικά παρατηρώ κινητικότητα. Αφηναν τις καρέκλες για να στριµωχτούν όρθιοι µπροστά στη σκηνή, στην κεφαλή της αίθουσας. Αλλοι κάθησαν σταυροπόδι και τραβούσαν βίντεο. Η εµφάνιση της σηµαντικότερης ίσως χορεύτριας τάνγκο στην Αργεντινή µάς άφησε µε το στόµα ανοιχτό. «Otra» (Κι άλλο, στα ισπανικά). Η Μόρα Γοδόι, µε παρτενέρ τον Ούγο Πατίν, καταχειροκροτήθηκε. Αφού πρώτα ζάλισαν το µάτι οι φιγούρες της…

Την επόµενη ηµέρα, στις 11.00 το πρωί, κατέφθαναν ζευγάρια όλων των ηλικιών στο Ζάππειο Μέγαρο για να δηλώσουν συµµετοχή στον διαγωνισµό τάνγκο. Επαθλο ένα εισιτήριο για τον ηµιτελικό του Mundial Del Tango στο Μπουένος Αϊρες. Στα παρασκήνια, άντρες τοποθετούσαν µε παραµάνα τον αριθµό τους στο σακάκι. Σε λίγα λεπτά θα αντίκρυζαν τους κριτές, τη Βιβιάνα Λαγούσι, τους Γκλόρια και Εδουάρδο και τη Μόρα Γοδόι. «Είναι εντυπωσιακό να βλέπω Ελληνες που χορεύουν τόσο καλά τάνγκο», µου είπε η Μόρα Γοδόι.

Ο Νίκος Παπαδόπουλος, τραπεζικός υπάλληλος στο επάγγελµα, είναι ο µόνος από το φιλικό του περιβάλλον που παρακολουθεί µαθήµατα τάνγκο. «Το είδα σε µια µιλόνγκα και το λάτρεψα». «Είναι ένα είδος ψυχοθεραπείας» µου έλεγε η ντάµα του, η 23χρονη Μαριάννα Φιωτάκη.

Οι πιο πολλοί διαγωνιζόµενοι ήταν από 20 έως 40 ετών, µε µικρή εµπειρία.
Ωστόσο υπήρχαν και µεγαλύτερης ηλικίας χορευτές, όπως ο Παναγιώτης και η Αλεξάνδρα:
«Το τάνγκο δεν έχει ηλικία»

Εψαχναν παρτενέρ, κατέληξαν παντρεµένοι

Ο Λουίς Μέστρε, από τους διοργανωτέςτου Φεστιβάλ Tango Acropolis 2011, προσκαλούσε ανά τρία τα ζευγάρια να χορέψουν µπροστά στους κριτές του διαγωνισµού τάνγκο. Ο 29χρονος Βαγγέλης Χατζόπουλος και η σύζυγός του και παρτενέρ στον χορό Μαριάννα Κουτάντου εισέπραξαν το χειροκρότηµα. Γνωρίστηκαν σε µαθήµατα τάνγκο. Εψαχναν παρτενέρ στον χορό και κατέληξαν… παντρεµένοι. Χορεύουν µαζί ενώ παράλληλα παραδίδουν µαθήµατα τάνγκο. «Μεγαλώνει το ενδιαφέρον των Ελλήνων για το αργεντίνικο τάνγκο. Είναι χορός που αρέσει επειδή γεµίζει τις µπαταρίες σου. Γεµίζει την ψυχή σου. Παίρνεις αγκαλιά και ανθρώπινη επικοινωνία», µου εξηγούσαν. Ο Βαγγέλης τράβηξε µια καρέκλα για να καθήσω. «Σας µαθαίνουν και καλούς τρόπους στο τάνγκο;». Γέλασε. «Μας µαθαίνουν να σεβόµαστε την προσωπικότητα και τον ρόλο του άλλου», είπε η Μαριάννα. Ο άντρας, µου εξήγησαν, καθοδηγεί τα βήµατα της γυναίκας. «Ωστόσο, ο ένας δεν µπορεί να υπάρξει χωρίς τον άλλον. Στο τάνγκο η γυναίκα είναι ο πίνακας και ο άντρας το κάδρο».