Οι ζωές των άλλων

Ο συγγραφέας ΠολΘερόστους «Financial Times» γιατην ταξιδιωτική λογοτεχνία του συρµού: «Πολλοί ταξιδεύουν στα ίχνη των προηγουµένων και απλώς διορθώνουν ή επαναλαµβάνουν εντυπώσεις. Eνοχλητικές περιγραφές του τύπου “βρίσκοµαι σ’ ένα λεωφορείο τουΜπουτάν και η γυναίκα δίπλα µου καπνίζειένα τσιγάρο…”. Προσωπικά, µε τραβάνε τα ζόρικα ταξίδια. ∆ιάβασαπρόσφατα για τη σύλληψη ενός Νιγηριανού που δραπέτευσε από τη Λιβύη, όπου δούλευε. Οταν του ανακοίνωσαν ότι τον στέλνουν πίσω στην πατρίδα του, αντέδρασε λέγοντας “Στείλτε µε ξανά στη Λιβύη – την προτιµώ”. Κάτι τέτοιο µε προκαλεί να ταξιδέψω στη Νιγηρία».

Καµπανάκι για τον υπερπληθυσµό από τους Μάλκολµ Ποτς και Μάρθα Κάµπελ στο ForeignPolicy ύστερα από πρόβλεψη του ΟΗΕ για 10 δισεκατοµµύρια ανθρώπους ώς το 2050: «Στα περισσότερα σηµεία του πλανήτη οι γυναίκες γεννούν λιγότερα παιδιά, αλλά στις αφρικανικές χώρες η µείωση είναι µικρότερη. Η αλλαγή στον οικογενειακό προγραµµατισµό δεν ήρθε ποτέ… Εάν ο πλανήτης δεν επενδύσει σ’ αυτόν, τότε η πρόοδος που έχει σηµειωθεί στην αντιµετώπιση της φτώχειας στην Αφρική τον τελευταίο µισό αιώνα θα πάει στράφι».