Ποιος φοβάται την Πολιτική

Ο µεγάλος απών της προσεγµένης έκδοσης των Καραµούζη και Χαρδούβελη είναι η Πολιτική. Απουσία που αποτοξινώνει τον αναγνώστη από τη συνθηµατολογία, συγχρόνως όµως «αποστειρώνει» τα κείµενα, στερώντας µας από µια ουσιώδη διάσταση: αυτήν του «κλίµατος» (επενδυτικού αλλά και ευρύτερα κοινωνικού), της συλλογικής ψυχολογίας, της ιδεολογίας.

Το δεύτερο βιβλίο, του καθηγητή Π. Καζάκου, καλύπτει ακριβώς αυτό το κενό. Σύντοµο, γλαφυρό και πολύ πρόσφατο, εκδοθέν προφανώς εν τάχει (επιµέλεια γιοκ), διερευνά τις πολιτικο-οικονοµικές παθογένειες που οδήγησαν στην παρούσα κατάσταση. Τροφή για προβληµατισµό – αυτογνωσία, τονίζει τις συστηµικές αδράνειες, το µυωπικό της πολιτικής, την αναβλητικότητα του εκλογικού κύκλου, τη διαχρονικότητα του φαινοµένου ξένοι εµπειρογνώµονες να µας υποδεικνύουν το πρακτέο (µε αντιδράσεις πρωτίστως από κατεστηµένα συµφέροντα). Ο παππούς, συνονόµατος του Πρωθυπουργού, είχε πει: «Οι αριθµοί ευηµερούν, όχι ο λαός». Οι µεταπολιτευτικές κυβερνήσεις, εµπνεόµενες ίσως από τη ρήση, παραµέλησαν τα νούµερα στον βωµό του πολιτικού κόστους. Ο εγγονός θα µπορούσε σήµερα να δηλώσει: «Οι αριθµοί εν τέλει εκδικούνται».