Ντόναλντ και γεωπολιτική

∆ιαβάζοντας το µυθιστόρηµα ως φυσική συνέχεια άλλων παρόµοιων έργων του συγγραφέα, όπως το «Βάινλαντ» και «Η συλλογή των 49 στο σφυρί», γινόµαστε αναµφίβολα σοφότεροι για το πιντσονικό πάνθεον των ογκωδών και πετυχηµένων «Το ουράνιο τόξο της βαρύτητας», «Μέισον και Ντίξον» ή «Ενάντια στη µέρα».

Μήπως όµως ο υπερπολύπλοκος, παγκοσµιοποιηµένος, λεπτουργηµένος κόσµος του Πίντσον είναι επιφανειακότερος από ό,τι πιστεύαµε;

Μήπως η εξαντλητική έρευνα σε όλα τα µήκηκαι πλάτη του πλανήτη είναι συνέπεια της εποχής του Ιντερνετ; Γιατί εντέλει εδώ, όπως και σε σοβαρότερες απόπειρές του, η υποκουλτούρα θριαµβεύει.

Σαχλοτράγουδα, χίπικη µεταφυσική, παρανοϊκές καταστάσεις και µη ρεαλιστικές συνευρέσεις διασταυρώνονται µε µοτίβα που καλούν σε σοβαρό στοχασµό. Μοιάζει σαν ο Ντόναλντ Ντακ να συνοµιλεί µε εµβρίθεια µε τον Μίκι Μάους για το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ ή τον γεωπολιτικό ρόλο της Αµερικής. Κι αυτό µε ιδιότυπο χιούµορ ή µε ανάλαφρη διάθεση µεταµοντέρνας ισοπέδωσης.