Βρε, πώς δεν αλλάζουν οι καιροί
Η Δέσποινα Μοιραράκη την ώρα που επιλέγει νυφικό για τον χθεσινό γάµο της. Αν δεν ντυνόταν νυφούλα, θα ήταν κι εκείνη στο Σύνταγµα µε τους «Αγανακτισµένους», δήλωνε αυτές τις ηµέρες στις σχετικές εκποµπές
Ενας στιγµιαίος τηλεοπτικός τραγέλαφος αποτυπώνει ιδανικά την ατµόσφαιρα των ρευστών εποχών
Ολοι αγανακτισµένοι. Ποιος θα πει ότι δεν είναι, ποιος µπορεί να µην είναι; Και όλοι θέλουν να «πάνε πλατεία». Καιαν δεν πάνε, το δηλώνουν συγκινηµένοι. Η καρδιά τους είναι µε το πλήθος. Να, ως και η Δέσποινα Μοιραράκη, παραµονή του γάµου της, κατασυγκινηµένη δίνει συνέντευξη στο «Πολύ µπλα, µπλα» (καλώς τους), δηλώνει εξ αρχήςότι αν δεν ντυνόταννυφούλα την επόµενη ηµέρα θα ‘βαζετο τζιν και το φανελάκι της που τα έχει εφτά ολόκληρα χρόνια (να το τονίσουµε αυτό) καιθα «πήγαινε πλατεία». Και συνέχισε στον ίδιο τόνο να εξοµολογείται τη µεγάλη αγωνία της για τονγάµο και να κλαίει, πολύ κλάµα, κάθε φορά που έκανε πρόβα το νυφικό της.
«Προϊόν» των τηλεοπτικών καιρών και η κυρία των χαλιών που έχει εµπνευσθεί και σκηνοθετήσει το προσωπικό της ριάλιτι, καταφέρνοντας να αποτελεί προσφιλή ατραξιόν του τηλεθεάµατος. Και τον ρόλο της φροντίζει αδιαλείπτως να τον στηρίζει κάθε τόσο µεεπεισόδια από την προσωπική της ζωή. Εξ ου και η τηλεοπτική της εµφάνιση την παραµονή του ευτυχούς γεγονότος, του γάµου της – νατης ευχηθούµε καιβίον ανθόσπαρτον.
Γι’ αυτό ακριβώς αποτελεί ιδανικό «προϊόν» των τηλεοπτικών καιρών. Και µάλιστα απόλυτα συνεπέςµε τους όρους που το καθιέρωσαν,τόσο που, όπως ανακοίνωσε, τη σκηνοθεσία του γάµου έχει αναλάβει ο προσωπικός της φίλος, ο σκηνοθέτης που είναι οκατ’ εξοχήν ειδικός στην αποτύπωση του πλήθους και του πάθους µεγάλων γεγονότων Τάσος Μπιρσίµ.
Το συγκινητικό αυτό τηλεοπτικό παραµύθι, όµως, είχε και τον «δράκο» του, εκείνο το ενοχλητικό δηµοσιογραφικό δαιµόνιο που παρεισέφρησε στο βίντεο – αφιέρωµα στην τηλεπερσόνα. Γιατί µεταξύ των άλλων χαρούµενων τηλεοπτικών στιγµών, προβλήθηκε καιµια παλαιότερη ξενάγηση τηςκάµερας από την ίδια τη Μοιραράκη στον κοκέτικο πλούτο του προσωπικού τηςβεστιαρίου και κυρίως στη συλλογή απόπανάκριβες τσάντες. Τις επεδείκνυε υπερηφάνως, αναφέροντας τη µάρκα, σήµα κατατεθέν όχι µόνοτου αντικειµένου αλλά και του κοινωνικούκαι οικονοµικού στάτους της ιδιοκτήτριας.
Τι ήταν να προβληθεί; Ξέσπασε σε µια σπαρακτική απολογία η αγιογραφούµενη Μοιραράκη γιαεκείνα τα παλιά σύµβολα τα οποία πλαισίωναντη χθεσινή της εικόνα και που«σήµερα είναι αλλιώς», που ο κόσµος υποφέρει και δεν είναι ωραίο να του δείχνουµε τέτοια πράγµατα. Αλλωστε, φοράειτα παλιά της ρούχα πλέον. Ευτυχώς δε που έχει αδυνατίσει και φοράει ακόµη και εκείνα που είχε πριν από δεκαπέντε χρόνια. Τραγέλαφος.
Ηταν τέτοια ηστενοχώρια από την προβολή αυτού του «παλιού εαυτού» της που θα ‘θελε είπε η τηλεόραση να κάνει delete σ’ εκείνες τις στιγµές.
∆εν θα µπορούσε να υπάρξει καλύτερη αποτύπωση της ατµόσφαιρας της εποχής σε µια τηλεοπτική στιγµή από αυτό το αυθόρµητο αίτηµα για delete του παρελθόντος από ένα αυθεντικό προϊόν του. Αλλάζουν οι καιροί; ∆εν άλλαξαν ακόµη. Γιατί οι νοοτροπίες της νεοπλουτίστικης κακογουστιάς που σφράγισε τις εποχές τηςεπιδεικτικής αφασίας πάνω σε παρόµοια delete µνήµης στηρίχτηκαν.
Εξ ου και σπεύδουν ο ένας µετά τον άλλον οι αλλοτινοί πρωτοπόροι τηςσκανδαλώδους σπατάλης, οι οποίοι πρόβαλλαν εαυτούς ως πρότυπα του σουξέσε µια κοινωνία µεθυσµένη από την άγνοια κινδύνου, να επιδίδονται σε «λατρεία από τηλεοράσεως της πλατείας». Λες και εκεί,στην πλατεία, όλα εµβαπτίζονται σε µια νέα – όχι συλλογικότητα φυσικά – µαζικότητα που θα ανανεώσει το σουξέτων ίδιων πάντα προσώπων. Μόνο µε όρουςτηλεόρασης µπορούν να συµβούνσε µια στιγµή οι αλλαγές, να αναδειχθούν σε ένα απόγευµα «νέα σύµβολα», τα οποία οι κυνηγοί των καιρών σπεύδουν ναυιοθετήσουν τυφλά, µε εκείνον τον αυτοµατισµό να υποκλίνονται στο ποσοτικό, τους αριθµούς, οτιδήποτε έχει την αύρα του µαζικού. Λέµε ότι θα βάλουµε ένα τζινάκι για να σταθούµε στο πλευρό του λαού και – τσουπ! – να ‘µαστε στη νέα εποχή και πάλιπρωταγωνιστές. Αλλά επειδή προς το παρόν η µόνη γλώσσα που κυριαρχεί παραµένει η τηλεοπτική, η κ. Μοιραράκη την εποµένη προσέφερε θέαµα µπενχουρικού γάµου, ανάλογου του µπακιγχαµικού των Ουίλιαµ και Κέιτ. Αχ, αυτά τα παραµύθια µε βασίλισσες και παλάτια όσο τα αφηγείται η τηλεόραση οι κακοί δράκοιµπορούν να γίνονται delete.
Αλλοτινοί πρωτοπόροι της σκανδαλώδους σπατάλης επιδίδονται σήµερα σε «λατρεία από τηλεοράσεως της πλατείας»














