ΝΕΑ ΑΡΧΗ

Οπως και αν εξελιχθούν τα πράγματα στο εξής, η 27η Μαΐου 2011 θα μνημονεύεται μελαγχολικά.

Στην πιο κρίσιμη καμπή των τελευταίων δεκαετιών για τη χώρα ο πολιτικός κόσμος της δεν βρήκε σημεία συνεννόησης.

Είναι αυτονόητο ότι ο καθένας από τους πολιτικούς αρχηγούς βρίσκεται πλέον εκτεθειμένος στην κρίση της κοινής γνώμης, αλλά και της Ιστορίας. Ο Πρωθυπουργός πάντως έκανε την οφειλόμενη κίνηση.

Ζήτησε να καθήσουν όλοι στο ίδιο τραπέζι, ενώπιον του ανώτατου άρχοντα.

Ασχετα από το τι έπραξε σωστά και τι λάθος έως τώρα η κυβέρνη σή του, εκείνος δηµιούργησε πολιτικές προϋποθέσεις νέας αφετηρίας.

Προφανώς είχε ζυγίσει τις (µικρές) πιθανότητες αυτή η πρωτοβουλία να βρει ανταπόκριση και από ποιους.

Και αυτονοήτως ότι η έκβασή της βρισκόταν κατά κύριο λόγο στα χέρια του αρχηγού της αξιωµατικής αντιπολίτευσης. Ως αρχηγός κόµµατος εξουσίας ο Αντώνης Σαµαράς εκλήθη να στηρίξει µια πολιτική που θα υπερβαίνει την τρέχουσα τετραετία.

Αρα κατά τεκµήριο τον αφορά, εφόσον προσδοκά να αναλάβειτις τύχες της χώρας.

Αυτές οι τύχες υπό τις σηµερινές συνθήκες είναι συνδεδεµένες µε τους δανειστές και τους εταίρους µας.

Εκανε τις επιλογές του, όπως µας είχε προϊδεάσει και όπως είχε δικαίωµα άλλωστε.

Ετσι ο κύκλος της απόπειρας για συναίνεση έκλεισε χθες.

Τώρα η πορείατης χώρας βρίσκεται αποκλειστικά στα χέρια της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας που ανέδειξαν οι προηγούµενες εκλογές.

(Εκτός φυσικά αν οΠρωθυπουργός κρίνει ότι πρέπεινα ανανεωθεί αυτή η Βουλή.)

Αυτή η πλειοψηφία πρέπει να σηκώνει εφεξής µόνη της το βάρος των αναγκαίων επιλογών και της υλοποίησής τους. Υπάρχει κυβέρνηση µεσχετικά πρόσφατη εντολή και συµπαγή στήριξη στο Κοινοβούλιο.

Με αυτό το δεδοµένο ο Πρωθυπουργός πρέπει να δώσει ο ίδιος το σήµα για µια νέα αρχή.

Να αξιολογήσει τα πρόσωπα και τις επιδόσεις της κυβέρνησής του, µε αυτοκριτική διάθεση.

Να φέρει τα πάνω κάτω στη λειτουργία της κυβερνητικής µηχανής.

Και να δώσει νέα ώθηση στην προσπάθεια να περάσει η ελληνική οικονοµία τον κάβο της χρεοκοπίας.

Η χώρα έχει µπροστά της έναν κρίσιµο µήνα µέχρι τις αποφάσεις των κοινοτικών οργάνων στα τέλη Ιουνίου.

Το διεθνές περιβάλλον είναι δυσµενές και στο εσωτερικό µέτωπο η πολιτική σύµπνοια δεν επετεύχθη.

Αλλά δεν υπάρχει άλλος δρόµος. Η κυβέρνηση πρέπει να δώσει µε αποφασιστικότητα αυτή τη µάχη.

Γιατί η χώρα πρέπει να την κερδίσει.