Προσκήνιο

Περισσότερη δουλειά χρειαζόταν το κείµενο του Βασίλη Μαυρογεωργίου «Μια τεράστια έκρηξη». Μου φάνηκε «εύκολο» και αναποφάσιστοως προς το κοινόπου απευθύνεται – όπως και όλα τα έργα του νεαρού συγγραφέα, που έχουν µια φρεσκάδα και ένα προσωπικό χιούµορ αλλά µοιάζουν µε µετεφηβικά σκαριφήµατα. Η παράσταση όµως που υπέγραφε ο ίδιος ως σκηνοθέτης µαζί µε τον Κώστα Γάκη(«Θέατρο του Νέου Κόσµου / Κάτω Χώρος)

είχε νεύρο, ένα έξοχο στην απλότητα και στη χρωµατικότητά του, ευφάνταστοσκηνικό της Μαργαρίτας Χατζηιωάννου,φωτισµένο όπως τουέπρεπε από τον Σάκη Μπιρµπίλη, και τρεις ηθοποιούς – Γιώργος Πυρπασόπουλος (οκαλύτερος αν καιµε κάποιες θεατρινίστικες υπερβολές ), Κατερίνα Μαυρογεώργη, Μαρία Φιλίνη – που το υπερασπίστηκαν σθεναρά.

Ενας καλός ηθοποιός µπορεί µε υλικό ακόµα και τοντηλεφωνικό κατάλογο να κάνει καλό θέατρο. Η αισθαντική Μαρία Κατσανδρή τοαποδεικνύει µε την παράσταση «Ενοποιηµένος τηλεφωνικόςκατάλογος Αθηνών -Πειραιώς – προαστίων Α – Ω» («104»). Σε σκηνοθεσία Κωνσταντίνου Χατζή, µε την εξαίρετη φωνή της Ελπίδας Μεταξά καιτο µπουζούκι τουΝαπολέοντα Σαριπανίδη πλάι της, εκµεταλλεύεται τα κείµενά της – που δεν είναι µόνο οι σελίδες του τηλεφωνικού καταλόγουαλλά και δικά της καιποίηση της Κικής∆ηµουλά… – και κατεβάζει, µε µέσα απλά, συγκίνηση η οποία κορυφώνεται στη σκηνή που µιλάει για τη µητέρα της.