Εκδίκηση σκληρή

ΤΟ ΕΡΓΟ. ΟΤέρενς και οΤζόνα είναι οµοφυλόφιλοι. Και ζουν µαζί – ζευγάρι. Εδώ και δέκα χρόνια. Ο Τέρενς, πενηντάρης, έχει ένα πριβέ κλαµπ, όπου ο Τζόνα, στα 35, είναι µάνατζερ. Η σχέση είναι ανοιχτή – ο καθένας κάνεισεξ µεάλλους συντρόφους. Καιµοιάζει κλονισµένη – σέρνεται. Πόσω µάλλον όταν Τέρενς που έχει τα λεφτά κι έχει και το πρώτο χέρι στη σχέση διατηρεί µόνιµο εραστή. Τον εικοσιεννιάχρονο Τζουντ. Που κάνει παρέα µε το ζευγάρι ως φίλος. ΟΤζόνα θα πρέπει να έχει καταλάβει – αλλά δεν µιλάει. Ο Τζουντ κάνειπολύ ανοιχτή ερωτική ζωή. Καικάθε καινούργιο του «απόκτηµα» το φέρνει στον Τέρενς – για νατο εγκρίνει, λέει οΤζόνα, για να τον κάνεινα ζηλέψει, λέει ο Τέρενς. Ο τελευταίος που τους φέρνει, ο Ντάνι – ένας εικοσάρης –, είναι «αλλιώτικος»,έξω απ’τα στάνταρ της «γκέι κοινότητας». Στην οποία δενθέλει ναανήκει.

Dj,ξεκίνησεαπόσχέση µε κορίτσι, σχέση για την οποία δενέχει µιλήσει στον Τζουντ,αλλά µετά στράφηκε στην οµοφυλοφιλία. Αλλάζει συντρόφους αλλά πιστεύει σεµίαµονογαµική σχέση αγάπης – κι αυτή προσπαθεί ναπετύχει µε τον Τζουντ. Οοποίος δείχνεινα τονέχει ερωτευτεί, του έχει µάλιστα οµολογήσει πως έχει εραστή – χωρίςνα του αποκαλύψει πως είναι ο Τέρενς. Η βραδιά των τεσσάρων, µε κάµποσο ποτό και µε κάµποσες «γραµµές» κόκας που στρώνουν, θα εξελιχθεί σε βραδιά αποκαλύψεων. Και,στο τέλος, Αποκάλυψης.

Ο Τέρενςδεν θέλεινα χάσειτον Τζουντ. Και υπονοµεύει τονΝτάνι. Φανερώνει στονΤζουντ τησχέση του µε το κορίτσι, την οποία είχε καταφέρει να µάθει, κι όταν ο Τζουντ και ο Ντάνι τσακώνονται και ο Ντάνι φεύγει για λίγο από το σπίτι, βάζει στοίχηµα µε τον Τζουντ ότι θα «αποπλανήσει» τον µικρό – ο οποίος ξέρει πια πως ο Τέρενς είναι ο κρυφός εραστής. Το καταφέρνει αλλά εκβιάζοντάς τον – του θέτει σαν όρο να κάνουν σεξ γιανα του αφήσειτον Τζουντ.

Οταν το γεγονός αποκαλύπτεται ζητάει από τον Τζόνα να φύγει από το σπίτι και από τον Τζουντ να µείνει µαζί του. Ο Ντάνι θα φύγει. Αλλά πριν φύγει θα αποκαλύψει τον τρόπο που πήρε απότον Τέρενςτην εκδίκησή του.Εκδίκηση πολύ σκληρή.

Θα φύγει και ο Τζουντ. Ο Τζόνα όµως, τελικά, θαµείνει. Για να συµπαρασταθεί στονΤέρενς. Τον οποίο ακόµα αγαπάει.

ΟΣκωτσέζοςΓκρέιΚλεγκ µε το «Fucking Games»έχει γράψει (2001) ένα έργο επιδέξιο αλλά που δεν το αφήνει να απογειωθεί ποιητικάαπότον γκέι περίγυρό του στον οποίο το κρατάει ασφυκτικά κλεισµένο. Και οι χαρακτήρες του, ειδικά ο Τέρενς που παραπέµπει στηΜερτέιγ των«Επικίνδυνων σχέσεων» τουΛακλό αλλά καιο νεαρός Ντάνι,στερούνται αποχρώσεων, µοιάζουν χάρτινοι – ο αντιπαθητικός, σατανικός Τέρενς, ο «καθαρός» Ντάνι… Ενώ στο φινάλε το έργο καταλήγει σε εύκολο µελόδραµα.

ΗΠΑΡΑΣΤΑΣΗ. Ο ∆ηµήτρης Κοµνηνός πουυπογράφει καιτην – καλή – µετάφραση, δεν το σώζει µε τη σκηνοθεσία του. Η οποία µου φάνηκε διεκπεραιωτική, άνευρη και επιφανειακή. Ανέµπνευστο το σκηνικό τουΓιώργου Λυντζέρη–µετατροπή, ουσιαστικά, του σκηνικού του για την προηγούµενη παράσταση του θιάσου –, επίπεδα φωτισµένο από τονΒασίλη Κλωτσοτήρα, εξυπηρετικά τα κοστούµια του. Η µουσική και τα visuals του Ανδρέα Τρούσσα, τα πιο ενδιαφέροντα, ίσως, στοιχεία της παράστασης.

ΟΙ ΕΡΜΗΝΕΙΕΣ. Από τους τέσσερις ηθοποιούς, πουσαν ναµην έχουν ταυτιστεί µε τους ρόλους αλλά να τους περιγράφουν, ξεχώρισα κάπως τονΜάνο Κανναβό.Γιώργος Γιαννακάκος και Χάρης Μπόσινας δεν µε έπεισαν, ενώ ο Μαρίνος Παναγιωτάκης έχει µια νεανική φρεσκάδα, αλλά η σκηνοθεσία φαίνεται να µην τονβοήθησε να ξεπεράσει την απειρία του.

info

Στο θέατρο «Victoria» (Μαγνησίας 5, από 3ης Σεπτεµβρίου 119, τηλ.
210 8233125). Μέχρι και αύριο.

Εν ολίγοις.

Χωρίς κάτι το ιδιαίτερο.