ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ «Κάνε ένα άλµα πιο γρήγορο από τη φθορά»

Ο στίχος του Οδυσσέα Ελύτη ήταν γραµµένος σε αφίσα στον συρµό του Μετρό. Καθισµένη στογεµάτο βαγόνι επαναλαµβάνω στοµυαλό µου τηφράση.

Οσο καταλήγω στο τέλος της – πριν την πάρω και πάλιαπό την αρχή– τόσο κολλάω στην τελευταία λέξη. Φθορά. Και από εκεί ο νους µου πάει στη δια-φθορά, τη φθορά και εγκατάλειψη της πόλης µας, τη φθορά από τις έγνοιες και τα καθηµερινά µας προβλήµατα, που φαίνονται άλυτα. Φθορά ηθική,φθορά υλική, φθορά ψυχική. ∆ιαβάζωέναν δεύτερο στίχο: «Κάπου ανάµεσα Τρίτη και Τετάρτη πρέπει να παράπεσε η αληθινή σου µέρα». Ισως δεν είναι τυχαίο πουαυτή η εξαιρετική καµπάνια – µε αφορµή τα 100 χρόνια από τη γέννηση του νοµπελίστα ποιητή – εµφανίστηκε στα µέσα µαζικής µεταφοράς,ανάµεσα σε βιαστικούς ανθρώπους. Ανδρες και γυναίκες που στριµώχνονται σπρώχνοντας πριν κλείσει η πόρτα του συρµού και αποµονώνονται κουρασµένοι ανάµεσα στη µουσική από τα ακουστικά του mp3 τους. Ανθρωποι που διατρέχουν την πόλη υπόγεια, φοβούµενοι για το τι συµβαίνει στην επιφάνεια. Επόµενη στάση Οµόνοια. Οµολογώ διστάζω να βγω από τον σταθµό, όσο περιµένω µια παρέα φίλων να περάσουν µε το αυτοκίνητο. Είχαν αποφασίσει να µοιράσουν σούπα και ρούχα σε αστέγους. Να δουν τηναληθινή Αθήνα, παίρνοντας πρωτοβουλίες πέρααπό τα µέτρα. Στίχος τρίτος: «Εµπρός λοιπόν / Από σένα η άνοιξη εξαρτάται».