Το δημοτικό προφίλ της Γαλανάκη

«Πηγαίνω στο γραφείο μου στον σταθμό, εκεί στο Γκάζι, κάθε μέρα, χωρίς να είμαι υποχρεωμένη». Η Ρέα Γαλανάκη έχει πάρει (πολύ) στα σοβαρά τις καινούργιες της αρμοδιότητες στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο κοντά στον δήμαρχο Γιώργο Καμίνη και στον Δημοτικό Ραδιοσταθμό Αθήνα 9,84 ως πρόεδρος του Δ.Σ., κοντά στον διευθυντή του Τάκη Καμπύλη. Τόσο σοβαρά, που έχει πάψει να γράφει ή να σκέφτεται ένα επόμενο μυθιστόρημα, πέντε μήνες τώρα μετά την εκλογή της «σε αρκετά καλή σειρά, χωρίς να έχω κάνει την παραμικρή προσπάθεια, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν λειτουργήσει τα βιβλία μου…». Μάλιστα μόλις χθες κυκλοφόρησε και η συλλογή «Από τη ζωή στη λογοτεχνία» (Καστανιώτης) με 26 άρθρα της δημοσιευμένα το διάστημα της τελευταίας εικοσαετίας 1992-2011. Ενα βιβλίο γνώμης, ζωντανό, γεμάτο μαχητικές απόψεις, το οποίο λειτουργεί και ως αποσπασματική αυτοβιογραφία της.

Τι ζητά λοιπόν μια βραβευμένη συγ
γραφέας στον Δήμο;
«Εισπράττω μια μοναδική αίσθηση της πραγματικότητας και της κοινωνικής αντιπαράθεσης, έντονη, καθαρή και αμείλικτη, κατ΄ ευθείαν από την καρδιά της, χωρίς τη διαμεσολάβηση των ΜΜΕ» μου έλεγε προχθές στην πρώτη της συνέντευξη από τότε που ανέλαβε τα νέα της καθήκοντα. «Από τότε έχουν διαλυθεί οι εσωτερικές και εξωτερικές ισορροπίες μου, τις οποίες θα πρέπει να ξαναβρώ όταν θα ξαναθελήσω να είμαι συγγραφέας».

Και παλιά ωστόσο είχατε περάσει στη δράση… Η 19χρονη Γαλανάκη συγκρούστηκε με τον βενιζελικό πατέρα της και, λίγο μετά το πραξικόπημα, κλέφτηκε με τον Νίκο Γιανναδάκη, ιδρυτικό στέλεχος του αντιδικτατορικού Ρήγα Φεραίου και κατοπινό διευθυντή της Βικελαίας Βιβλιοθήκης του Ηρακλείου. Ηλθαν νιόπαντροι να σπουδάσουν και να κάνουν αντίσταση στην Αθήνα και τους συνέλαβαν το 1968, τους «φιλοξένησαν» στην Ασφάλεια, εκείνον τον βασάνισαν, τον καταδίκασαν και τον κράτησαν ώσπου αποφυλακίστηκε το 1973 οπότε και χώρισαν, μένοντας στενοί φίλοι. «Ναι, είχα δραστηριοποιηθεί πολιτικά τότε, όπως και αμέσως μετά τη Μεταπολίτευση, για λίγο όμως, αφού γρήγορα αποσύρθηκα για να αφοσιωθώ στο γράψιμο. Το ενδιαφέρον σήμερα είναι ότι ανοίγομαι σε καινούργιες εμπειρίες που κινητοποιούν τη σκέψη μου. Βέβαια στον 9,84 έχω κυρίως διοικητικά καθήκοντα, αλλά συμμετέχω στην προσπάθεια αναβάθμισης του σταθμού- κάτι που μοιάζει να έχει προοπτική τώρα που ο Γ. Ραγκούσης δεσμεύτηκε ότι οι δημοτικοί σταθμοί δεν θα γίνουν ανώνυμες εταιρείες…».

Στο Δημοτικό Συμβούλιο πάντως, το κλίμα μοιάζει να είναι «θερμό»…
«Εκπροσωπούνται επτά παρατάξειςαπό τη Χρυσή Αυγή μέχρι την ΑΝΤΑΡΣΥΑ- κι έτσι βλέπει κανείς όλη την κλίμακα αντιμετώπισης των ζητημάτων και όλα τα χαρακτηριστικά της πολυσύνθετης ελληνικής κοινωνίας, όπου δεν υπάρχουν πια διακεκριμένες και σταθερές πλειοψηφίες και όπου υπάρχει μια ροπή προς την άκρα Αριστερά και την άκρα Δεξιά».

Τι είναι εκείνο που σας ανησυχεί;
«Παράλληλα με την αμφισβήτηση των θεσμών της Δημοκρατίας αναπτύσσεται μια πολλαπλή λογοκρισία μπροστά στην οποία είμαστε ανυπεράσπιστοι. Δεν πρόκειται για τη λογοκρισία που ξέραμε, ούτε για τις γνωστές μορφές ρατσισμού, αλλά για μια καταδίωξη ανθρώπων και ιδεών σε πολλά επίπεδα».

Είχατε στρατευθεί παλιά με το ΚΚΕ εσ, τώρα; «Παραμένω μια ανένταχτη αριστερή, προσκείμενη προς τη Δημοκρατική Αριστερά».