Νίκος Αναστασόπουλος

Πρόεδρος του φορέα διαχείρισης Εθνικού Πάρκου Σχινιά όπου εντάσσεται και το ποδηλατοδρόμιο, αμερικανοτραφής, λέκτορας στο Μετσόβιο, προωθεί τον δημόσιο ρόλο της αρχιτεκτονικής και τη σχέση της με την περιβαλλοντική κουλτούρα.
Ηταν ο εμπνευστής της πρόσφατης πρώτης Οικογιορτής Μαραθώνα
Η απόλυτη ευτυχία για σας είναι;

… Πάνω που εμπέδωσα το ότι όλα είναι σχετικά! Μόνο στιγμές απόλυτης ευτυχίας ίσως.

Τι σας κάνει να σηκώνεστε το πρωί;

Η ελπίδα ότι κάτι καλύτερο μπορεί να καταφέρω να κάνω από χθες ή ότι κάτι μπορεί να συμβεί από μόνο του…

Η τελευταία φορά που ξεσπάσατε σε γέλια;

Γελάω συχνά και χαμογελάω ακόμη συχνότερα.

Το βασικό γνώρισμα του χαρακτήρα σας, είναι;

Κάποιος ιδιαίτερος πλουραλισμός…

Το βασικό ελάττωμά σας;
Κάποιο είδος ανοργανωσιάς νομίζω, που με ταλαιπωρεί.

Σε ποια λάθη δείχνετε τη με
γαλύτερη επιείκεια;
Υπάρχουν λάθη που αποδεικνύονται δημιουργικά και παραγωγικά. Σε αυτά! Μπορώ να πω κιόλας ότι τα αγαπώ ιδιαίτερα…

Η τελευταία φορά που κλάψατε;

Σε θέα αστέγου στη γειτονιά μου και σε ένα βίντεο ποδηλάτη που χτυπήθηκε από αυτοκίνητο.

Με ποια ιστορική προσωπικότητα ταυτίζεστε περισσότερο;

Δεν μου έχει προκύψει ποτέ η έννοια της ταύτισης, ούτε μου αρέσει.

Ποιοι είναι οι ήρωές σας σήμερα;

Στοχαστές- ακτιβιστές: Βαντάνα Σίβα, Ναόμι Κλάιν, Αντόνιο Νέγκρι. Οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Βάλτερ Μπένγιαμιν, Αντόνιο Νέ γκρι, Ορχάν Παμούκ. Ποια αρετή προτιμάτε σε έναν άντρα;

Ευθύτητα. … Και σε μια γυναίκα;
Γοητεία παλαιάς κοπής. Ο αγαπημένος σας συνθέτης;
Κουρτ Βάιλ, Μπομπ Ντύλαν, Βιμ Μέρτενς, Αρβο Παρτ, Λούις Αρμστονγκ, Μάνος Χατζιδάκις, οι περισσότεροι μινιμαλιστές (Τζον Ανταμς, Μάικλ Νόιμαν, Στιβ Ράιχ, Λα Μόντε Γιάνγκ κ.ά.).

Το βιβλίο που σας σημάδεψε;
«Lost Language of Cranes», Ντέιβιντ Λίβιτ.

Η ταινία που σας σημάδεψε;
«Μέχρι το τέλος του κόσμου», Βιμ Βέντερς.

Ο αγαπημένος σας ζωγράφος;
Κιθ Χέρινγκ, Ζαν Μισέλ, Μπασκιά. Το αγαπημένο σας χρώμα;
Μπλε, πορτοκαλί. Το αγαπημένο σας ποτό;
Κοκτέιλ βοτάνων, Τσίπουρο, glόwein.

Για ποιο πράγμα μετανιώνετε περισσότερο;

Δεν μετανιώνω. Αναρωτιέμαι όμως πού θα ήμουν αν είχα δεχθεί μια υποτροφία στην Ιαπωνία όταν ήμουν στο Γέιλ, από τον δάσκαλό μου τον Καζούο Σινοάρα… Μπορεί να ήμουν ένα από τα θύματα του τσουνάμι.

Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ΄ όλα;

Την αυθαιρεσία, τις μονοκαλλιέργειες διασκεδασουπόλεων, την ηθική και κοινωνική κατάρρευση πιο πολύ από την οικονομική, τον ελληνάρα, το αυτοκίνητο.

Οταν δεν ασχολείστε με την αρχιτεκτονική,ποια είναι η αγαπημένη σας ασχολία;

Η κηπουρική, το κολύμπι, το βου νό, η φύση. Ο μεγαλύτερος φόβος σας;
Η ανημποριά. Σε ποια περίπτωση επιλέγετε να πείτε ψέματα;

Δεν λέω ψέματα, αλλά κάποιες φορές που έχει χρειαστεί έχω αποσιωπήσει την αλήθεια.

Ποιο είναι το μότο σας;
Εργαλείο παραγωγής αισιοδοξίας. Πώς θα επιθυμούσατε να πεθάνετε;

Ακαριαία. Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό,τι θα θέλατε να σας πει;

Θεός; Προτιμώ να μιλάω με τα δέντρα.

Σε ποια πνευματική κατάσταση βρίσκεστε αυτόν τον καιρό;
Κάπου ανάμεσα στην απόγνωση και την αισιοδοξία αναζητώ τη μακαριότητα.