… και οι παρεμβάσεις του υπέρ των Παλαιστινίων

Ο Νταβίντ Γκρόσμαν ήταν ο πρώτος που είπε απερίφραστα στους Ισραηλινούς ότι η κατοχή των παλαιστινιακών εδαφών καλλιεργεί μίση και δημιουργεί τις συνθήκες για μια βίαιη εξέγερση. Αριστερός και άθεος, αλλά δεινός μελετητής της φιλοσοφίας της Βίβλου, με θητεία στον πρώτο πόλεμο του Λιβάνου (1982) και δημοσιογραφικές περγαμηνές στο κρατικό ραδιόφωνο, είχε μείνει το 1987 επί εννέα εβδομάδες στη Δυτική Οχθη, κάνοντας συνεντεύξεις με Παλαιστινίους και τα συμπεράσματά του στο δοκιμιακό βιβλίο που προέκυψε ( «Ο κίτρινος άνεμος» ) τον έκαναν παγκόσμια γνωστό. Πόσω μάλλον που λίγο αργότερα ξεσπά η πρώτη Ιντιφάντα των Παλαιστινίων ενάντια στις δυνάμεις κατοχής. Από τότε η φωνή του, που διεκδικεί ένα ηθικό προφίλ για το Ισραήλ, αρχίζει να έχει πολιτική-ιδεολογική απήχηση. Και στα τέλη του ΄90, όταν πια η ισραηλινή κυβέρνηση συνομιλεί με την Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (ΟΑΠ) και δέχεται τη λύση των δύο κρατών, η δημόσια επιρροή του Γκρόσμαν κορυφώνεται.

Μετά το 2000, ωστόσο, έπειτα από το κύμα των παλαιστινιακών επιθέσεων αυτοκτονίας στο πλαίσιο της δεύτερης Ιντιφάντα, και από τα αιματηρά αντίποινα των Ισραηλινών, η λεγόμενη «σχολή Γκρόσμαν» στην πολιτική σκέψη δέχεται ένα μεγάλο πλήγμα. Η συνακόλουθη αποτυχία της ειρηνευτικής διαδικασίας προσλαμβάνεται ως αποτυχία της ισραηλινής Αριστεράς, το περιρρέον πολιτικοκοινωνικό κλίμα γίνεται όλο και πιο αντιδραστικό, κι εκείνος κατηγορείται για αφέλεια. Θα τον επαναφέρουν στο προσκήνιο ο θάνατος του γιου του και το καινούργιο του μυθιστόρημα με την εντυπωσιακή επιτυχία στον δυτικό κόσμο και τα θετικά σχόλια στα σημαντικότερα αραβόφωνα περιοδικά. Κι έτσι σήμερα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε, θεωρείται η φωνή της συνείδησης του Ισραήλ.

Διότι μέσα από την Ορα έχει καταφέρει να μεταδώσει την πίστη του ότι ο φαύλος κύκλος της βαρβαρότητας θα σπάσει, εάν το Ισραήλ εγκαταλείψει την αλαζονεία, την καχυποψία, τη δίψα για κυριαρχία, και επιλέξει την ανθρωπιά.