Ειρωνικά… (συρµατο) πλέγµατα

Αγαπητή κυρία Αθηναίου, Δεν κρατήθηκα να µην σας στείλω το παρόν e-mail, όταν έµαθα πως η πρόεδρος της αυστριακής Βουλής αποφάσισε να αποκλείσει την ερµηνεία του έργου του Μίκη Θεοδωράκη και του Ιάκωβου Καµπανέλλη «Μαουτχάουζεν», µε τις εµπειρίες του δεύτερου από το 1943 µέχρι το τέλος του πολέµου στο οµώνυµο ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης.Αφού αναφέρω και τους λόγους για τους οποίους απέκλεισε η εν λόγω αυστριακή κυρία το έργο (επειδή ο Μίκης Θεοδωράκης είχε κάνει παλαιότερα αντισηµιτικές δηλώσεις), θα σταθώ στην ειρωνεία του πράγµατος: αλήθεια, δεν είναι παράξενο – τουλάχιστον – οι Αυστριακοί να µιλάνε για «αντισηµιτικές δηλώσεις»; Ξέχασαν άραγε το περίφηµο «Ανσλους», την προσάρτηση της Αυστρίας στη ναζιστική Γερµανία;

Παράξενα, ειρωνικά, παιχνίδια παίζει η ιστορία.

Ελευθέριος Αναστασίου < Οπως έγραφε και ο Κώστας Τριπολίτης, αγαπητέ Ελευθέριε, στο τραγούδι του µε τον Μίκη Θεοδωράκη, «Ξαναπαίζεται στον νου σου η ταινία / συρµατόπλεγµα Α2 υπογραφή / η προσέγγιση µια κούφια ειρωνεία / κι ένας χρόνος που δεν κάνει επαφή».