«Να στηριχθείτε στη δική σας κρίση…»

H ΜΕΣΗ Ελλάδα µπορεί να αναστενάζει υπό τον ζυγό του Μνηµονίου. Παρ’ όλα αυτά, οι συνδικαλιστές των µεγάλων ΔΕΚΟ έχουν µείνει στην προ του Μαΐου 2010 εποχή. Υπερασπίζονται κεκτηµένα µε τρόπο που δείχνει ότι εκτός από δηµοσιονοµικό έλλειµµα υπάρχει στην πολιτική µας ζωή και έλλειµµα αλληλεγγύης. Δεν είναι µόνον η ΓΕΝΟΠ, όπου ο Νίκος Φωτόπουλος εµφανίζεται ως υπερασπιστής της dolce vita ορισµένων στη ΔΕΗ. Είναι και τα ΕΛΠΕ. Στα Ελληνικά Πετρέλαια, η ΠΑΣΚΕ έχει διασπαστεί κι ένα κοµµάτι της έχει συγκροτήσει πλειοψηφικό σχήµα µε τη ΔΑΚΕ. Αλλη µια ένδειξη ότι στο βασίλειο των ΔΕΚΟ γαλάζιοι και πράσινοι συνδικαλιστές έχουν ξεχάσει την πόλωση Ν.Δ. – ΠΑΣΟΚ, αντιλαµβανόµενοι ότι τα εργασιακά προνόµια προκύπτουν εν τη ενώσει.

Το σωµατείο είναι large
Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ των ΕΛΠΕ αντιµετωπίζει µια πρωτοφανή αντίσταση στην προσπάθειά της να αναµορφώσει την Ειδική Επιχειρησιακή Σύµβαση Εργασίας. Το συνδικάτο – που είναι προφανώς large – δεν αρκείται σε 24ωρες ή 48ωρες, αλλά κηρύσσει δεκαήµερες απεργίες. Ολα αυτά ενώ οι εργαζόµενοι εισπράττουν 14 µισθούς συν τρεις επιπλέον ως πριµ παραγωγής που όµως δεν εξαρτάται από δείκτες παραγωγικότητας.

ΤΟ ΜΕΣΟ κόστος εργασίας κατ’ άτοµο στα ΕΛΠΕ είναι περίπου 86.000 ευρώ και δεν χρειάζεται να απαριθµήσω τις ποικίλες παροχές – δωρεάν ζεστό φαγητό, επίδοµα για βρεφονηπιακό σταθµό ή για εκµάθηση ξένης γλώσσας ή για ενίσχυση εργαζοµένων µε παιδιά στην Τριτοβάθµια Εκπαίδευση. Πρόκειται για πολυτέλειες άγνωστες στον µέσο εργαζόµενο του δηµόσιου τοµέα – και όχι µόνο.

Η επιστολή Γιαννίτση
ΕΧΟΝΤΑΣ µάλλον απελπισθεί από όλα αυτά, ο πρόεδρος των ΕΛΠΕ Τάσος Γιαννίτσης έστειλε πασχαλιάτικα γράµµα στους εργαζοµένους. Ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων Σηµίτη και καθηγητής Οικονοµικών εξηγεί τους κινδύνους και την αβεβαιότητα που αντιµετωπίζει η χώρα, αλλά και τις πιέσεις που δέχονται ειδικά τα ΕΛΠΕ, και καταλήγει σε ανθρώπινη γλώσσα:

«Προς όλους και όλες τελικά έχω µία και µόνο πρόταση. Να στηριχτείτε στη δική σας αντίληψη και κρίση, αφήνοντας στην άκρη όσα λέγονται από κάθε τρίτο (εννοώ εµάς, τη διοίκηση, ή τα σωµατεία σας ή και έξω από τον χώρο της εταιρείας) να κατανοήσετε ενδόµυχα, µόνοι σας, µε άκρα υπευθυνότητα, τι θεωρείτε κρίσιµο για εσάς, ως εργαζόµενοι των ΕΛΠΕ και ως πολίτες µιας χώρας που πέρασε εν ριπή οφθαλµού από τη µια όχθη στην άλλη και που δεν ξέρει ακόµα πού θα βρεθεί. Τελικά, να αποφασίσετε, πάντα µε τη δική σας κρίση, µακριά από στερεότυπα, ιδεοληψίες και πρακτικές που οδήγησαν τη χώρα στην κατάρρευση, αν θα στηρίξετε το να σιγουρέψουµε το δεύτερο σπίτι σας και έναν παραγωγικό Οµιλο, τον οποίο το δοκιµαζόµενο κοινωνικό σύνολο µας έχει εµπιστευθεί για να τον προστατέψουµε απέναντι σε κάθε κίνδυνο κλυδωνισµού και όχι για να τον δούµε ως προσωπική ιδιοκτησία µας».