Οι ζωές των άλλων

ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ τη σύλληψη του Αϊ Ουέιουεϊ(φωτογραφία) ο Σαλµάν Ρούσντι γράφει στους «NewYork Times»: «∆εν επιθυµούν όλοι οι καλλιτέχνες δηµόσιο ρόλο. Ορισµένοι την είχαν πέσει στη Σούζαν Σόνταγκ επειδή µιλούσε σαν “ιδιοκτήτρια” του βοσνιακού ζητήµατος. Ο Χάρολντ Πίντερ τα “άκουσε” µετά τους φιλιππικούς του εναντίον της αµερικανικής εξωτερικής πολιτικής και του “σοσιαλισµού της σαµπάνιας”… Ο Μάρκες έγινε στόχος µετά τη φιλία του µε τον Φιντέλ Κάστρο… Εκτός του ελεύθερου κόσµου όµως, όπου η κριτική στην εξουσία είναι δύσκολη, προσωπικότητες όπως ο Αϊ είναι οι µόνοι που έχουν κουράγιο να τα βάλουν µε το ψεύδος των τυράννων». «Η ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ είναι τοµεσανατολικό τηςκοινωνικής σύγκρουσης», γράφει η Βιρτζίνια Πόστρελ στη «Wall Street Journal» και θυµίζει το ιστορικό άρθρο της Φελίς Σβαρτς το 1989. «Ξεκινούσε µε την ιδέα ότι όλες οι επαγγελµατίες δεν είναι ίδιες. Ορισµένες γαντζώνονται στην καριέρα τους… Οι περισσότερες, όµως, θέλουν παιδιά και από τη στιγµή που θα αποκτήσουν είναι πρόθυµες να θυσιάσουν λίγες εργασιακές ώρες… Αντί να τις βλέπουν σαν losers, οι εργοδότες θα έπρεπε να τις θεωρούν “ανεκτίµητη εφεδρεία”… Θα έπρεπε να δείχνουν περισσότερη ευελιξία».