Το ήλυµα, το ηλόριο και το ηλίο

Πριν από δυο-τρεις µήνες κάποιος φιλόλογος έστειλεσε διάφορες διευθύνσεις, ιστολόγια κτλ., µια «πολύ ενδιαφέρουσα πρόταση», όπως τη χαρακτήρισαν οι παραλήπτες της,που τηδηµοσίευσαν καταφανώς θαµπωµένοι.

Ο φιλόλογος αυτόςβρίσκει πως «η χρήση τηςλέξης emailστο γραπτό λόγοείναιπροβληµατική»,βρίσκει «άγαρµπηµεταφορά»και«άσχηµο» το«άκλιτο ιµέιλ»,και προτείνει το κατασκεύασµα «ήλυµα», «από το ηλ-εκτρονικόµήν-υµα,µετονίδιο τρόποπουταe-lectronicκαιmail παράγουν το email»!

Mου ’ρθε και µου ξανάρθε µέσα σε λίγες µέρες µήνυµα µε την «πρόταση» αυτή, µπήκα στα διάφορα ιστολόγια, έγραψαέναλιγόλογοσχόλιο, σεκάποιο τοδιέγραψαν, ίσως χαλούσετηβιτρίναµετοστολίδι «ήλυµα»… Έλεγα λοιπόν περίπου τοεξής προφανές, πως οι αγγλόγλωσσοι έχουν µιακανονικότατη,κοινότατηλέξη, το mail,της βάζουνµπροστά τοe (όπως και σε άπειρες πια λέξεις) και κάνουν µια χαρά τη δουλειάτους – και καταλαβαίνουν δηλαδή αυτόµατα οι πάντεςπως έχουν νακάνουν µε τη γνωστή τους έννοια, στην ηλεκτρονική τηςπραγµατικότητα/διάσταση κτλ.

Οιαγγλόφωνοι,δηλαδή,στοσυγκεκριµένο παράδειγµατού email, λένε: η[λεκτρονικό]µήνυµα, «ηµήνυµα», τόσο απλά!

Άντεδηλαδήνατοπούµεεµείς «ηλε-µήνυµα»ή«ηλεµήνυµα»,µε ήχωρίς ενωτικό,αδιάφορο, όπως έγραφα πιο παλιά εδώ, µόνο και µόνο επειδή το απλούστατο «η-µήνυµα» θα ακούγεται σαν «µήνυµα» µε θηλυκό άρθρο µπροστά.

Τόσοενοχλητικάαπλά,ενώάλλα πάνταποθείηψυχήµας,καινούριες λέξεις, φανταχτερές καιλογιότροπες κατά προτίµηση, σαν την περίφηµη «τηλεµαχία», κ.ά. (Εδώ πρέπει να πω ότι, ενώο ίδιος ζήτηµα να ’χωακολουθήσει µίαή δύο φορέςτην«πρότασή»µου, στο διαδίκτυοτο ηλεµήνυµα αριθµείήδηµερικές χιλιάδες.)

Καιενπάσηπεριπτώσει, αντάχα «ήλυµα»το ηλεκτρονικόµήνυµα,το e-commerce λ.χ., τοηλεκτρονικό εµπόριο, πώς θα το πούµε; «ηλόριο»; Και το e-book, το ηλεκτρονικό βιβλίο, «ηλίο»;