Παράνοµες κασέτες του Λεοντή

Επειδή την επταετία την έζησα στο πετσί µου, οι αναµνήσεις από εκείνη την περίοδο είναι πάρα πολλές. Θυµάµαι έντονα, για παράδειγµα, τη στιγµή που µαθήτρια ακόµα της Γ’ Γυµνασίου σηκώθηκα µόνη µου καιείπα τον εθνικόύµνο στην τάξη,κάνοντας τους συµµαθητές µου να παγώσουν. Εκτόςαπό αυτό το περιστατικό θυµάµαι έντονα και τονΧρήστο Λεοντή που γύρωστο 1971-72 έγραψε τη µουσική στο«Καπνισµένοτσουκάλι», έναν δίσκο µε τραγούδια που τον κυκλοφόρησε κρυφά σε κασέτες. Εγώ τότε δούλευα στον Χορό του αρχαίου δράµατος στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και οΛεοντής έκανε µουσικήγια το θέατρο. Κάπως έτσι λοιπόν έφτασεη κασέτα στα χέρια µουκαι µάθαµε τα τραγούδια όλα τα παιδιά του Χορού. Τα τραγούδια του Λεοντή, που τα σιγοτραγουδούσαµε µαζί µε αυτάτου Μίκη Θεοδωράκη στην Παναγιά της Καβάλας, ότανβρεθήκαµε στην πόλη για το Φεστιβάλ Φιλίππων. Η µουσική που ερχόταν απότο εξωτερικό και κυκλοφορούσε παράνοµαείναι από τις πιο έντονες εικόνες που έχω από την επταετία.