Τα νεύρα… σµπαράλια

Αγαπητή κ. Φοίβη, γεια σας.

Με την επιστολή µου αυτή θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα γεγονός (µια κατάσταση) το οποίο καταταλαιπωρεί ολόκληρο τον δήµο µας, πιστεύω και ολόκληρη τη χώρα µας: την ηχορρύπανση. Και συγκεκριµένα αναφέρω τα µηχανάκια (παπάκια) τα οποία έχουν αφαιρέσει τους σιγαστήρες από τις εξατµίσεις, µε αποτέλεσµα να ξεσηκώνουν το κόσµο από τον θόρυβο. Το ίδιο περίπου συµβαίνει και µε τις µηχανές µεγάλου κυβισµού (εντούρο) και τα άσκοπα µαρσαρίσµατα.

Και έρχοµαι τώρα στην τρίτη αιτία ηχορρύπανσης. Κάτι καλόπαιδα έχουν µετατρέψει τα αυτοκίνητά τους σε σκυλάδικα, αφού τοποθετήσουν στα αυτοκίνητα πολύ δυνατά ηχητικά συστήµατα, µε αποτέλεσµα να θορυβοποιούν και να ενοχλούν όλο το 24ωρο.

Τα παιδιά µας δεν µπορούν να διαβάσουν και εµείς οι µεγάλοι δεν µπορούµε να ησυχάσουµε.

Με την επιστολή µου αυτή θέλω να ζητήσω τη συνδροµή και βοήθεια των Αρχών (περιφερειάρχης – δήµαρχος – ∆ιεύθυνση Τροχαίας) ώστε να απαλλαγούµε από τον εφιάλτη που λέγεται ηχορρύπανση.

Πιστεύοντας ότι θα βρω ανταπόκριση από τις κατά τόπους Αρχές.

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

Με εκτίµηση, Θανάσης Γαγάτσης, Συκιές Θεσσαλονίκης < Στα δεινά µας, αγαπητέ Θανάση, θα συµφωνήσετε φαντάζοµαι πως η ηχορρύπανση είναι το µικρότερο. Απλώς, όπως τραγουδούσε και ο Μιχάλης Εµιρλής, «Είν’ τα νεύρα µου σµπαράλια και το µάτι µου θολό / µα δεν ήµουν έτσι πάντα, κάτι µ’ έφερε ώς εδώ / Ηχορρύπανση να φταίει; Εχει κάτι το νερό; / Μήπως είναι και τα νεύρα θέµα κληρονοµικό;».