Με IQ µπιφτεκιού

ΓΙΑΤΙ του δίνω τόση σηµασία; Για δύο λόγους: επειδή είναιη αµερικανική υπερπαραγωγή της εβδοµάδας καιθα φλοµώσει από πιτσιρικαρία. Και επειδή επί της ουσίας αντιµετωπίζει τον θεατή σαν UFO µε IQ µπιφτεκιού. Το λένε «Παγκόσµια εισβολή» (Battle: Los Angeles), αλλά εγώ λέω «όσα δεν πιάνει ηαλεπού τα κάνει κρεµαστάρια»!

Ο ΕΠΙΚΕΛΕΥΣΤΗΣ: δηλαδή ο Ααρον Εκχαρτ. Ως φάτσα. Μη φανταστείτε κάποια σπουδαία ερµηνεία.Το τίποτα δηλαδή. Ο επικελευστής λοιπόν (κάτι σαν επιλοχίας Πεζοναυτών) πρόκειται να συνταξιοδοτηθεί. Μια στιγµή,του λένε οι επιτελείς. Κάτι πέφτειαπό τον ουρανό. Τι ρε παιδιά; Κάτι σαν ιπτάµενα αντικείµενα αγνώστου ταυτότητος. Κάτι σαν UFO δηλαδή. Οπως η ταινία.

Οι ΑΡΕΙΑΝΟΙ: Και πράγµατι. Από τον ουρανόσκάνε στη Γη βόµβες, ρουκέτες, πύραυλοι και πάσης φύσεως όπλα υψηλής τεχνολογίας. Κρανίου τόπος το Λος Αντζελες. Αποκλείεται, ωρύεται κάποιος ανώτερος βαθµοφόρος. Αποκλείεται να υποχωρήσουµε και να δώσουµε το Λος Αντζελες. Πλάνη. Τα UFO προχωράνε, βαράνε και τον τρόµο σκορπάνε. Απαντες οι Αµερικανοί τρέχουν σαν τον Καντάφι σε κάποιο λαγούµι να κρυφτούν.

ΤΕΝΕΚΕ∆ΕΣ: Ξεγάνωτοι;

Οχι, τσίγκινοι. Σαν ψηλόλιγνες κονσέρβες µε κεφάλια πλακουτσωτά. Σαν πεπόνια από αλουµίνιο. Κάτι τέτοιο. Οµως ο επικελευστής είναι ξύπνιος. Η καρδιά της Αµερικής. Ετσι µέσα στα χαλάσµατα και εκεί που γίνεται της Κορέας, συλλαµβάνει την εξής απλή σκέψη: να βρει, λέει, το πιο ευαίσθητο και ευάλωτο σηµείο των Αρειανών. Την καρδιά τους δηλαδή. Ετσι όταν κάποιο τενεκεδάκι καταρρεύσει,ο επικελευστής µε την παρέα του ανοίγουν, ψάχνουν και πέφτουν σε µια γλοιώδη ουσία µπλιαχ. Εµετός. Ετσι εντοπίζουν την καρδιά κι έτσι ξεφορτώνονται καµιά εκατοσταριά τενεκεδάκια. Οµως οι βοµβαρδισµοί συνεχίζονται ανηλεώς. Οπότε δεύτερη φαεινή ιδέα για να γλιτώσει ο πλανήτης από τον άθλιο, κακοµούτσουνο Αρειανό. Αν εντοπίσουµε το κέντρο διαβιβάσεων των εντολών και καταφέρουµε να το γκρεµίσουµε, τότε ζήτω ο πεζοναύτης ο Αµερικανός!

Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ: ∆ηλαδή ο 35χρονος Τζόναθαν Λίµπεσµαν από τη Νότια Αφρική. Παµπόνηρος ο τύπος. Γάτα. Με το film making µετατρέπει µια πλαστική ιστορία σε αληθινό, ιδρωµένο γεγονός. Κάτι από την κινητικότητα-της µηχανής-του Λαρς φον Τρίερ. Κάτι από τον ρεαλισµό της «∆ιάσωσης του στρατιώτη Ράιαν». Κάτι από το «Μαύρο γεράκι: Ηκατάρριψη» του Ρίντλεϊ Σκοτ. Ετσι µε σκοτεινή, σκουριασµένη φωτογραφία και µε κοντινά πλάνα από µια µηχανή στο χέρι, καταφέρνει να σώσει την παρτίδα και να πουλήσει φύκια για µεταξωτές κορδέλες. Η απορία καταλυτική. Εδώ δεν µπορούν να χειραγωγήσουν τους Αφγανούς και θα κατατροπώσουν τους Αρειανούς;

Να το δω;

Είπα. Για θεατές UFO!