«Η Αµερική µάς έκανε κακό»

Η δεύτερη φορά που το ζευγάρι θα πάει στην Αµερική, το 1964, έχει µερικές ακόµη σηµαντικές στιγµές. Ενα βράδυ για παράδειγµα σε µια χοροεσπερίδα, ο Τζιµ Ο’ Χάρα άνθρωπος του Λευκού Οίκου, κάλεσε τους Χιώτη – Λίντα σε εκδήλωση για τα γενέθλια του προέδρου Λίντον Τζόνσον. Η αποθέωση ήταν δεδοµένη και ο Τζόνσον τους ρώτησε: «Σας αρέσει η Αµερική; Μείνετε εδώ!». «Μας έβγαλε αµέσως πράσινη κάρτα, ήµασταν οι πρώτοι έλληνες καλλιτέχνες που γίναµε αµερικανοί πολίτες. Η παρατεταµένη διαµονή βέβαια µας έκανε κακό, µας έβγαλε απ’ τα νερά µας. Κουραστήκαµε.

Γυρίσαµε όλες τις ΗΠΑ, χοροεσπερίδες, κέντρα αλλά κουραστήκαµε, ειπώθηκαν και πικρά λόγια, κόπηκε το σχοινί της σχέσης µε το Χιώτη», θυµάται µε πίκρα. «Γύρισα στην Ελλάδα και δούλεψα δύο χρόνια µε τον Γιάννη Πουλόπουλο στη “Νεράιδα”, ο Χιώτης έµεινε στην Αµερική και µετά γύρισε κι αυτός. Είχα όµως πάρει τις αποφάσεις µου. Κάποια στιγµή, κάποιοι κοινοί φίλοι – ο Μίµης ο Λαγός και η οικογένεια Καρπίδα ήθελαν να µας σµίξουν. Κάναµε πυρετώδεις πρόβες και τελικά εµφανιστήκαµε από κοινού στο “Σεραφίνο” της παραλίας. Τη βραδιά της γιορτής µου όλοι φώναζαν “φίλησε την!”, αυτό ήταν το φινάλε. Ο Χιώτης πέταξε το µπουζούκι κι έκλαψε. ∆εν χωρίσαµε γιατί δεν αγαπιόµασταν αλλά από γκρίνια. Ο Χιώτης πάντως ήταν η πρώτη και µοναδική µου αγάπη, άφησε ανεξίτηλα τα ίχνη του», µου εξοµολογείται µε ειλικρίνεια λίγο πριν κάνει τα θρυλικά της αυτοσχεδιαστικά βήµατα mambo στο θέατρο Badminton.