Χασµουρητά

ΚΑΙ ΑΥΤΟ επίτευγµα κινηµατογραφικό. Με τόσα πρωτοκλασάτα, στην κωµωδία και τη φάρσα, ονόµατα και µε τέτοιο σκηνοθετικό παρελθόν από τον Νίκο Ζαπατίνα, να καταλήξεις στο απέραντο κενό, χωρίς ούτε ένα «χα χα» έτσι για δείγµα χαµογελαστό. Εξυπνη ιδέα, ακατέργαστη, σχεδόν αόρατη συνέχεια. Βιοτέχνης και σχεδιαστής γυναικείων εσωρούχων (Πέτρος Φιλιππίδης) πέφτει στις γραµµές του τρένου προκειµένου τον µάταιο τούτο κόσµο να αποχαιρετήσει. Τα χρέη τον έχουν πνίξει και το γυναικάκι του στο κρεβάτι µε τον κουµπάρο του. Οµως ένας περαστικός µικροµαφιόζος της νύκτας (Σάκης Μπουλάς) µε πορτµπεµπέ ανά χείρας εντός του οποίου ένα µωρό κλαψουρίζει, την τελευταία στιγµή τον σώζει µε τηνπροϋπόθεση ότι ο υποψήφιοςαυτόχειρ θα τον συνοδεύσει σεµια περιοδεία όπου θα ψάξει να βρει τις τελευταίες εφτά γκόµενες της ζωής του ναµάθει τη µητέρα του παιδιού του και έτσι να της το αφήσει πεσκέσι και εκείνος στη δουλειά του και πέρα βρέχει. Αυτά. Γιατίη συνέχεια µε ατελείωτα ροχαλητά!

Να το δω;

Χρρρρρ!