Ο καθένας τον δρόµο του

«Είµαστε µια οικολογική εκδοχή της νύχτας», µου είχε πει πριν από χρόνια ο Παναγιώτης Καλαντζόπουλος για την Ορχήστρα του Δρόµου.

Μεταφράζω: Την εποχή που το έντεχνο ήθελε τον τραγουδιστή «σταρ» µπροστά, η παρέα Καλαντζόπουλου – Ρεµπούτσικα είχε τη λογική του γκρουπ.

Η µουσική (και οι µουσικοί) σε πρώτο πλάνο µαζί µε τον τραγουδιστή. Τραγούδι και ορχηστρικό µέρος εις σάρκα µια έτσι ώστε να έχει νόηµα µετά να µιλάς για την τροµπέτα του Στόικου, το πιάνο του Συµβουλόπουλου ή για το ακορντεόν του Μαραβέγια (κάποτε).

Η Ορχήστρα του Δρόµου ήταν η πρώτη που έκανε βήµατα να απαλλαγεί από τη σοβαροφάνεια και τον στόµφο του έντεχνου, να ανακαλύψει ξανά τη χαρά του παλιού «µπουλουκιού», να δώσει χώρο στον αυθορµητισµό της στιγµής. Μια µουσική παράσταση οφείλει να έχει χιούµορ, να φέρνει τη ζωή (ακόµη και την πολιτική) µέσα στο πρόγραµµα, να «παίζει» µε τον κόσµο, να παίζουν οι µουσικοί µεταξύ τους.

Ναι, αλλά το όνοµα αυτό – Ορχήστρα του Δρόµου – µας φέρνει και οικογενειακούς συνειρµούς (σ.σ. Ευανθία Ρεµπούτσικα). Και κάποιες στάνταρ φωνές όπως της Ελλης Πασπαλά ή της Γιώτας Νέγκα.

Οχι πια. Στις παραστάσεις του «Half Note» (11/3- 17/3) οι µουσικοί είναι ίδιοι (Στόικος, Συµβουλόπουλος, F. Curry, Παπαβρανούσης και Καλαντζόπουλος), αλλά το τραγουδιστικό κοµµάτι έχει η Νάντια Μπουλέ.

Καλλιτεχνικός απογαλακτισµός; «Σίγουρα. Iσως αργήσαµε κιόλας. Ασε που βοηθάει και τη µεταξύ µας σχέση µε την Ευανθία».

Και γιατί η Νάντια Μπουλέ;

«Καθαρά θέµα τύχης. Μου τη σύστησαν, την άκουσα, µου άρεσε, ταίριαξε και µε την όλη παρέα. Γιατί όχι λοιπόν;».

Ορχηστρικά και κινηµατογραφικά θέµατα, λαϊκά τραγούδια αλλά και τραγούδια που φλερτάρουν µε την τζαζ, την εποχή του Μεσοπολέµου, το ευρωπαϊκό τραγούδι.

Σε πρώτη εκτέλεση και κοµµάτια από τη µουσική που έγραψε για τη γαλλική παραγωγή «Νιcostratos» (Ολιβιέ Ορλέ ο σκηνοθέτης) που γυρίστηκε στην Ελλάδα και πρωταγωνιστεί ο Εµίρ Κουστουρίτσα.

Πώς έγινε αυτή η συνάντηση; «Απλά χτύπησε ένα πρωί το τηλέφωνο και µου το πρότειναν», λέει. «Μεγάλη χαρά. Γιατί τι να περιµένει κανείς από την ελληνική αγορά;».

Η Ορχήστρα έχει να δώσει ακόµα;

«Γιατί, ποδοσφαιριστές είµαστε ή µοντέλα; Μάλλον είµαστε ένα κινητό µπορντέλο και πάµε εκεί που υπάρχει πελατεία. Και επειδή είµαστε καλά µαζί και παίζουµε ωραία, το κρατάµε το κοινό µας…».