ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΑ

Αν και θα έπρεπε να έχουµε συνηθίσει µε τόσα πουείδαµε και ακούσαµε στο παρελθόν για τον θαυµαστό κόσµο των παρασκηνίωντου ελληνικού ποδοσφαίρου, τοσηµερινό ρεπορτάζ για τις νέεςαποκαλύψεις (σελίδες 8-11) είναι για γερά στοµάχια.

Για µια ακόµη φορά αποκαλύπτεται από τους ίδιους τους παράγοντες τωνοµάδων η σκοτεινή πλευρά του πρωταθλήµατος – αν υπάρχει τελικά χώρος και για φωτεινή πλευρά.

Στηµένα παιχνίδια, «πιασµένοι» διαιτητές, χρηµατισµοί, συναλλαγές κάτω από το τραπέζι, κοµπίνεςµε στοιχήµατα διεθνούς κλίµακας,υβρεολόγιο χαµαιτυπείου και µεθοδολογίες υποκόσµου συνθέτουν τον καµβά της πλήρους αποσύνθεσης.

Αυτή τη φοράδεν πρόκειται για απλές πληροφορίες ούτε για αόριστες καταγγελίες τού ενός εναντίον του άλλου.

Υπάρχουν ντοκουµέντα,τα οποία προσκοµίζουν οι µισοί από τους εµπλεκοµένους, όπως υπάρχει και η ανερυθρίαστη παραδοχή τους από τους άλλους µισούς. Κάθε πλευρά για τους δικούς της λόγους κρεµάει στα µανταλάκια τα άπλυτα της άλλης.

Και οι δυοµαζί αλληλοσυµπληρώνουν το σκηνικό που καταδικάζει το ελληνικό ποδόσφαιρο στην ανυποληψία.

Σε αυτόν τον καβγάχωρίς κανόνες που εξελίσσεται στον ποδοσφαιρικό βάλτο, κανείς δεν µπορεί να είναι σίγουρος για τίποτε και για κανέναν. Αλλωστε κανείς δεν µπορεί να ξέρει τι άλλο θα αποκαλυφθεί στον αδυσώπητο πόλεµο παραγόντων, οι οποίοι ανακυκλώνονται από οµάδα σεοµάδα και ανακυκλώνουν τις ίδιες πρακτικές της ανοµίας. Το µόνο σίγουρο είναι ότι αυτή τη φορά η Πολιτεία δεν µπορεί να κρυφτεί πίσω από το δάκτυλό της.

Ούτε οι πρωταγωνιστές του νέουσκανδάλου, όσοι και αν είναι τελικά και όπου και αν βρίσκονται, µπορούν να ξεφύγουν από τα παραθυράκια της νοµοθεσίας.

Παραείναι ογκώδεις οι οµολογηµένες αµαρτίες τους για να βρεθούν πάλι τιµητές και τροπαιούχοι,σε έναν χώρο που αντί για θέαµα και άµιλλα προσφέρει βία και µπόχα.

Η ∆ικαιοσύνη πρέπει να αποδώσει τάχιστα τις ποινικές ευθύνες όπου ανήκουν. Και η Πολιτεία ακόµη γρηγορότερα πρέπει να επιβάλει τιςδιοικητικές κυρώσεις σε όσους προκαλούν εδώ και χρόνια µε τη συµπεριφορά τους. Τα εγκλήµατα ειςβάρος του αθλήµατος δεν µπορείνα µείνουνπάλι χωρίςτιµωρία.

∆ιαφορετικά, όπως συµβαίνει και σε άλλους τοµείς, έτσι και στο ποδόσφαιρο, η ατιµωρησία θα µετατρέψεισε οργή την αηδία που αισθάνεται η κοινή γνώµη.