Αµερικανική Πλατεία Ταχρίρ

Η «µάχη του Ουισκόνσιν», όπως την αποκαλεί ο αµερικανικός Τύπος, επιχειρεί να συναγωνιστεί το εκρηκτικό κλίµα της Πλατείας Ταχρίρ. Επί περίπου δύο εβδοµάδες, οι διαδηλωτές απαιτούν την αποχώρηση του «Χόσνι Γουόκερ» υποστηρίζοντας ότι ο Ρεπουµπλικανός κυβερνήτης τους Σκοτ Γουόκερ «είναι τόσο σκληρός όσο ο αιγύπτιος δικτάτορας». Επειτα από τις συνεχείς αποτυχηµένες προσπάθειές του να καταργήσει τιςσυλλογικές συµβάσεις σε εκπαιδευτικούς, αστυνοµικούς και άλλους δηµοσίους υπαλλήλους, ο Γουόκερ αποφάσισε να απαντήσει στέλνοντας σαφές τελεσίγραφο στα συνδικάτα τους: ένας πρώτος γύρος απολύσεων θα αρχίσει την επόµενη εβδοµάδα, εάν οι ∆ηµοκρατικοί του αντίπαλοι δεν «παραδοθούν» ώστε να ανοίξει ο δρόµος για τον νέο νόµο περιστολής των δαπανών.

∆εκατέσσερις ∆ηµοκρατικοίβουλευτές έχουν καταφύγει στο γειτονικό Ιλινόι και αρνούνται να επιστρέψουν αν ο Γουόκερ δεν υπαναχωρήσει. Το κτίριο της Βουλής έχει καταληφθεί από συνδικαλιστές και το περασµένο Σάββατο 70.000 διαδηλωτές πληµµύρισαν τους δρόµους της πρωτεύουσας.

Το Ουισκόνσιν πρωταγωνιστεί σ’ έναν πόλεµο που απειλεί να πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις. Ανάλογες αντιπαραθέσεις επικρατούν στην Ιντιάνα, το Οχάιο, το Νιου Τζέρσεϊ, και το Τενεσί. Ολες αυτές οι συγκρούσεις έχουν έναν κοινόπαρανοµαστή: τη δεινή κατάσταση των οικονοµικών του κράτους, η οποία επιδεινώνεται λόγω της ύφεσης.

Και µολονότι, ώς έναν βαθµό, τα συνδικάτα δείχνουν να κατανοούντο πρόβληµα, κατηγορούν τους Ρεπουµπλικανούς ότι χρησιµοποιούν την κρίση ως πρόσχηµα για να τα ακρωτηριάσουν, δεδοµένου µάλιστα ότι αποτελούν οικονοµικούς και πολιτικούς εκφραστές των ∆ηµοκρατικών σε πολιτειακό αλλά και εθνικό επίπεδο.

Η Αµερική βιώνει τη µεγαλύτερη εθνική διαµάχη ανάµεσα στο κράτος και τα συνδικάτα από το 1981, όταν ο τότε αµερικανός πρόεδρος Ρόναλντ Ρίγκαν προχώρησε σε χιλιάδες απολύσεις ελεγκτών εναέριας κυκλοφορίας.

Η µάχη για την περικοπή των δηµοσίων δαπανών και των συνδικαλιστικών δικαιωµάτων θα διογκωθεί κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας του 2012. Ο αµερικανός πρόεδρος, πάντως, τάσσεται για την ώρα στο πλευρό των συνδικάτων. «∆εν ωφελεί κανέναν όταν δυσφηµούνται οι δηµόσιοι υπάλληλοι», τόνισε κατά την ετήσια συνάντηση µε τους κυβερνήτες στον Λευκό Οίκο, την περασµένη ∆ευτέρα.

Σε κάθε περίπτωση, σχολιάζει ο Ντάνιελ Σαλτζ από την «Γκάρντιαν», η αυτοπυρπόληση ενός νεαρού µικροπωλητή σε µια µικρή πόλη της Τυνησίας και το ντόµινο εξεγέρσεων που ακολούθησε δεν είναι αποκλειστικά αραβικό φαινόµενο. Είτε πρόκειται για το «άγιο πνεύµα» είτε για το πνεύµα των καιρών, το βέβαιο είναι πως οι άνθρωποι ανά την Υφήλιο συσπειρώνονται µε όραµα ένα καλύτερο αύριο.

Τα συνδικάτα αντιδρούν στις περικοπές και ο κυβερνήτης απειλεί µε απολύσεις

36%
των δηµοσίων υπαλλήλων συνδικαλίζονται σε αντίθεση µε το 6,9% στον ιδιωτικό τοµέα, βάσει στοιχείων του 2010.

49
ο αριθµός των αµερικανικών πολιτειών όπου το χρέος έχει αυξηθεί κατά 40% από το 2004.

12%
των αµερικανών υποστηρίζουν την περιστολή των δαπανών στον τοµέα της υγείας ή της ασφάλισης, σύµφωνα µε δηµοσκόπηση του περασµένου µήνα. 1 δισ.
δολάρια ευελπιστεί να περικόψει ο Σκοτ Γουόκερ από τις κρατικές δαπάνες. 1.500

δηµοσίους υπαλλήλους θα απολύσει ο κυβερνήτης του ουισκόνσιν, αν δεν υπερψηφιστεί ο νόµος του.

1996
η τελευταία φορά που υπήρξαν προβλήµατα στο οµοσπονδιακό σύστηµα των ΗΠΑ, επειδή οι νοµοθέτες αδυνατούσαν να συµφωνήσουν σ’ ένα σχέδιο προϋπολογισµού.


Ο συνδικαλισµός έχει βαθιές ρίζες

Δεν ειναι απλή σύµπτωση που η σύγκρουση συνδικάτων – κράτους πραγµατοποιήθηκε στο Ουισκόνσιν. Η συγκεκριµένη πολιτείατων ΗΠΑ ήταν η πρώτη που εξασφάλισε προνόµια για τους ανέργους, η πρώτη που θέσπισε αποζηµίωση για τα εργατικά ατυχήµατα και η πρώτη που το 1959 αναγνώρισε τα συνδικάτα ως αντιπροσώπους των δηµοσίων υπαλλήλων.

Το συνδικαλιστικόκίνηµα στις ΗΠΑ έχει µεγάλο και κατά καιρούς βίαιο παρελθόν, το οποίο χαρακτηρίζεται από τη µεγάλη απεργία στο χαλυβουργείο Κάρνεγκι στηνΠενσυλβάνια καιτις αιµατηρές συγκρούσειςαπεργών µε οπλισµένους άνδρες του πρακτορείου ντετέκτιβ Πίνκερτον.

Τα τελευταία χρόνια, ηδύναµη και η δράση τωνσυνδικαλιστώνµειώθηκε αισθητά,ωστόσο εξακολουθούν να ασκούν επιρροή ως ο µεγαλύτερος χρηµατοδότης του ∆ηµοκρατικού Κόµµατος. Θρίαµβοςτου αµερικανικού συνδικαλιστικού κινήµατος θεωρείται η νίκη ορόσηµο επί τηςαυτοκινητοβιοµηχανίας το 1936-1937, στο Μίσιγκαν, ενώ συντριπτική ήττα υπέστησαν τα συνδικάτα το 1947 µε τον Νόµο Ταφτ Χάρτλεϊ,βάσει του οποίου οι κρατικές Αρχέςέχουν το δικαίωµα να καταστέλλουν τις απεργιακές κινητοποιήσεις.