Σωτήρης Παπατραγιάννης, «Ροµάντζα»

ΕπιστροφήστηνεποχήτουΤσιτσάνη,του Βαµβακάρη, τουΧιώτη, τουΣκαρβέλη, του Παπαϊωάννου κ.ά.Είναι καινούργιοαυτό το CD (αναρωτιέσαι); Ακόµη καιοι φωνές µοιάζουν να βγαίνουν µέσα από κείνατα χρόνια. Τα όργανα «κεντάνε» µε βιρτουοζιτέ αποκτηµένη ύστερααπό χιλιόµετραστα πάλκα,οι εποχές µπερδεύονται, οι στίχοι µε την αµεσότητα και το χιούµορ τους σε κάνουν ναµειδιάς, όλο το «πακέτο» σού δίνει µια γερή σπρωξιά προς το ήθος και το στυλ µιας άλλης εποχής. Πάντως το απολαµβάνεις.