Τηλεριάλιτι µε το… κιλό

Από το τέλος Μαρτίου ο Alpha θα σερβίρει τρία νέα προγράµµατα. Και τα τρία ριάλιτι – οι του καναλιού τα λένε «real life programmes». Το «Οσο έχω φωνή» µε την Αννα Βίσση: τηλεριάλτι 10 εκποµπών γύρω από την καθηµερινότητα της τραγουδίστριας, σε ιδέα δική της. Το «Botrini’s project»: τηλεριάλιτι µε τον γνωστό τηλε-σεφ να επιλέγει και να αναθέτει σε 12 ανθρώπους «που ώς τώρα µαγείρευαν σπίτι τους» να στήσουν από το µηδέν και να λειτουργήσουν ένα εστιατόριο. Και το «Sunshine girls»: το τρίτο τηλεριάλιτι, παραλλαγή του «Real housewives». Δηλαδή, ο τηλεθετατής θα παρακολουθεί την καθηµερινότητα πέντε γυναικών. Απορία πρώτη: είναι δυνατόν ένα µαγνητοσκοπηµένο πρόγραµµα να λογίζεται ως real life, δηλαδή πραγµατική ζωή;

Που πάει να πει ότι το φρέσκο ψάρι είναι το ίδιο µε το τύπου φρέσκου ή κατεψυγµένου; Ο σταθµός ισχυρίζεται ότι αυτά τα προγράµµατα είναι «ποιοτικά και κοινωνικής ευθύνης». Και είναι κοινωνικής ευθύνης διότι «δηµιουργούν θέσεις εργασίας», όπως ειπώθηκε από επίσηµα χείλη του Alpha. Απορία δεύτερη: εννοούν δηλαδή ότι έχουν δουλειά όλοι όσοι απασχολούνται στην παραγωγή των εκποµπών αυτών; Αν ναι, κι αυτό σωστό. Απορία τρίτη: υπάρχουν και ποιοτικά τηλεριάλιτι;