Ο Γιώργος έδωσε ρέστα

ΣΑΝ τη γερµανική βροχή είναι το κλίµα που µας έρχεται από το Βερολίνο.

Από τηναντίσταση της Μπούντεσµπανκ στην αγορά οµολόγων από το EFSF ώς το άρθρο του Αξελ Βέµπερ στους «Financial Times» τα νέα ξαφνικά δεν είναι ευχάριστα. Στην πραγµατικότητα, το πρόβληµα στη Γερµανία δεν έχει να κάνει µε την Ανγκελα Μέρκελ αλλά µε το γενικό πολιτικό κλίµα και τον αρνητισµό της ελίτ της χώρας για την Ελλάδα.

Ξεκίνησε από τις εννιά
ΕΙΝΑΙ κάτι που έχει γίνει αντιληπτό στην Αθήνα. ∆εν είναι λοιπόν τυχαίο ότι ο Γιώργος Παπανδρέου ξεκίνησε από τις εννιά χθες το πρωί τα ραντεβού στο ξενοδοχείο «Mandala» στο Βερολίνο. Χωρίς υπερβολή ο έλληνας Πρωθυπουργός είδε όλο το γερµανικό πολιτικό σύστηµα. Κάτι που συνιστά ένδειξη της δικής του πολιτικής ευελιξίας. Και αυτό γιατί αλλιώς βλέπει τα πράγµατα ο φιλελεύθερος Γκίντο Βεστερβέλε – ο Γιώργος τον είδε στις δωδεκάµισι το µεσηµέρι –, αλλιώς οι συµπρόεδροι των Πρασίνων Τσεµ Οντεµίρ και Κλόντια Ροτ – τους είδε χωριστά στις έντεκα το πρωί και στις δύο το µεσηµέρι – κι αλλιώς οι Σοσιαλδηµοκράτες. Με τους τελευταίους – τον πρόεδρο Ζίγκµαρ Γκάµπριελ και τον επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Οµάδας Χανς Βάλτερ Στάινµαγερ – ξεκίνησε τη µέρα του ο Παπανδρέου.

Ολιστική προσέγγιση
ΜΕ ΑΛΛΑ λόγια, έχει τόσο πολύ ξινίσει η κατάσταση, ώστε µια επίσκεψη έλληνα Πρωθυπουργού στη Γερµανία – αν αυτός είναι τύπος που θέλει πραγµατικά να κάνει τη δουλειά του! – προϋποθέτει ολιστική προσέγγιση. Ο Γιώργος έπρεπε να τους καθησυχάσει γι’ αυτά που συµβαίνουν στη χώρα µας, αν µη τι άλλο και για να διευκολύνει την Ανγκελα Μέρκελ, σε περίπτωση που θελήσει να µας βοηθήσει στη σύνοδο της Ε.Ε. στις 24-25 Μαρτίου.

Διπλή χυλόπιτα
Η ΑΤΑΚΑ ειπώθηκε, όταν χαλάρωσε κάπως το κλίµα, στη χθεσινή συνεδρίαση του ∆.Σ. της Εθνικής Τράπεζας, όπου έγινε απολογισµός της προσπάθειας συγχώνευσης µε την ALPHA. «Είναι σαν να τρως χυλόπιτα δεύτερη φορά από την ίδια γυναίκα» – µε διαφορά δέκα χρόνια.

Βίοι – όχι – παράλληλοι
∆ΕΝ ΞΕΡΩ αν ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει ένα είδος εύνοιας από το γραφείο του Αντώνη Σαµαρά – η αλήθεια είναι πως λόγω καλού χαρακτήρος είχε πάντα µια κόσµια σχέση µε τον νυν πρόεδρο της Ν.∆. – ρώτησα κι έµαθα όµως ότι δεν του έγινε καµία επίπληξη για τις απόψεις του σε θέµατα ιδιωτικοποιήσεων. Ο ίδιος, πάντως, δεν θεωρεί εαυτόν φιλελεύθερο, αλλά πολιτικό της κοινής λογικής.

Αντιθέτως, έγινε επίπληξη από το γραφείοΣαµαρά προς τον Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη για τις εσωκοµµατικές αιχµές του. Ο βουλευτής Β’ Αθηνών εµφανίζεται αµετανόητος, ιδίως στις απόψεις του για τον Φαήλο – «πότε ήταν αυτός στη Ν.∆.;» – Κρανιδιώτη.

Εν πολλοίς, στην αξιωµατική αντιπολίτευση έχουµε διακρίσεις.