Φαν του Βασίλη Τσιτσάνη

«”Τis nyhtas ta kamomata ta vlepei Ι mera kai fovatai!” Χα, χα, χα προτιμώ αυτήν την εκδοχή από τη σωστή που λέει “… και γελά”». Ο Μπάρι σε ξαφνιάζει με τις ελληνικές λέξεις και τις ελληνικές εκφράσεις που πετάει στην κουβέντα. Είχε ζήσει για δέκα μήνες σε ένα δωμάτιο στη Νάουσα της Πάρου το 1980, όταν ψαχνόταν στα νιάτα του, κι από τότε αγάπησε βαθιά την Ελλάδα. Οχι μόνο την Ελλάδα των ξένων συγγραφέων, τον Καβάφη και τις αρχαιότητες, αλλά και την Ελλάδα της ελληνικής καθημερινότητας και κυρίως τον Τσιτσάνη. Καθισμένοι στην κουζίνα του ακούγαμε παρέα, οικοδεσπότες, τηλεοπτικό συνεργείο και… σκυλιά, τα «… καβουράκια» και τον «… Σακαφλιά» κοιτάζοντας τα καταπράσινα λιβάδια όπου γυρίστηκαν οι μάχες της ταινίας «Βraveheart». Δεν υπήρχε τίποτα το φολκλόρ σ΄ αυτό το στιγμιότυπο. Μόνο σουρεαλισμός. Και η βεβαιότητα ότι αρκεί να θέλεις να επικοινωνήσεις με έναν ξένο, και η γλώσσα θα βρεθεί.