H περιφρονηµένη Νικόλ

ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ της περιφρονηµένης Νικόλ Κίντµαν. Επιστροφή στους δραµατικούς, δύσκολους ρόλους. Με αξιοπρέπεια αληθινή. Τηλένε «Rabbit Hole»,παραφράστηκε «Απώλεια» και επιτέλους γι’ αυτήν, ύστερα από 8 µαζεµένα χρόνια, µια ταινία και µια ερµηνεία της προκοπής!

The accidenT Συµβαίνει και είναι τραγικό. Ενα τετράχρονο αγοράκι τρέχει πίσω από τον σκύλο του και πέφτει πάνω σε αυτοκίνητο. Σκηνή που δεν βλέπουµε. Το µαθαίνουµε στην εξέλιξη της ιστορίας. Εξυπνο αυτό. Προσθέτει στον υπόγειο τραγικό χαρακτήρα της αφήγησης.

Group Therapy Οι δύο γονείς καταφεύγουν σε θεραπεία οµαδική. Οµως εκείνη, η µάνα, εξοργίζεται µε την παθητικότητα, τη µοιρολατρία και τη θρησκοληψία των άλλων «ασθενών». «Ο θεός είναι τέρας», λέει, κλείνει την πόρτα και φεύγει. Κι εγώ στη θέση της το ίδιο θα έκανα.

Η ΓΙΑΓΙΑ Η µητέρα της µε την ίδια απώλεια κι αυτή. Ο γιος της πέθανε από ναρκωτικά. ∆ιπλή απώλεια στο ίδιο σπίτι. Ο µικρός εγγονός από τη µια, ογιος και αδελφός από την άλλη.Οµως κάθε απώλεια µε το δικό της χαρακτηριστικό. Αλλο πράγµα να σου πεθάνει το τετράχρονο παιδί σου από ένα µοιραίο ραντεβού κι άλλο ο τριαντάρης γιος από δική του επιλογή και ναρκωτικά. ΤΟ ΖΕΥΓΑΡΙ Η «απουσία» του παιδιού αποσυντονίζεικαι σχεδόν αποσυνθέτει τη σχέση του ζευγαριού. Λογική εξέλιξη. Ο σύζυγος αρχίζει να φλερτάρει µια µια παθούσα που την έχει εγκαταλείψει ο άντρας της.

∆ΟΛΟΦΟΝΟΣ ΚΑΙΛΥΤΡΩΤΗΣ Μοναδική διέξοδος για τη µάνα να συναντήσειτον 17χρονο οδηγό του µοιραίου αυτοκινήτου, δηλαδή τον «δολοφόνο» του παιδιού της. Να καταλαγιάσει το µίσος, να συµφιλιωθεί µαζί του κι έτσι να ελαφρύνει ο πόνος που θα κουβαλάει µέχρι το τέλος της ζωής της. Ετσι αρχίζει να τον παρακολουθείκαι παρανόµως από τον άντρα της, να τον βλέπει.

Η ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ Ο Τζον Κάµερον Μίτσελ είναι οσεναριογράφος , σκηνοθέτηςκαι πρωταγωνιστής του περιθωριακού και βρώµικουµιούζικαλ «Hedwig and the angryinch». Εδώ σε εκδιαµέτρου αντίθετη τροχιά. Χαµηλόφωνος, διακριτικός, σεµνός. Οπως η ηρωίδα του. Μια αληθινή µάνα, µητέρα, µαµά. Χωρίς υστερικές εκρήξεις και ακραίες επιθετικές παρορµήσεις.

ΝΙΚΟΛ ΚΙΝΤΜΑΝ Απέριττη, σχεδόν αµακιγιάριστη, να δείχνει τα χρονάκια της, αφοσιωµένη στην ερµηνεία της. Η καλύτερη Νικόλ έπειτα από χρόνια. ∆εν δικαιούται και δεν θα πάρειτο Οσκαρ, αλλά είναι σωστή στον ρόλο της. Με παρτενέρ τον Ααρον Εκχαρτ και την Νταϊάν Ουίστ (η µητέρα της).

Να το δω;

Αν σου πάει το «θέµα», ε τότε να είσαι σίγουρος. Το διαχειρίζεται µε αυθεντική αξιοπρέπεια!