«Εχει µεγάλη πείρα ο χαµός»

Αγαπητή Φοίβη, ∆εν µας φτάνει η θλιβερή καθηµερινότητά µας (απεργίες προνοµιούχων, Μνηµόνιο, εγκληµατικότητα, ηµιυπαίθριοι, περαίωση, περικοπές µισθών, αποδείξεις και τροµοκράτες «του γλυκού νερού»), έρχονται και οι συγκλονιστικές απώλειες χιλιάδων δύστυχων ανθρώπων από καιρικά φαινόµενα, πολέµους, εξεγέρσεις, που µας θλίβουν και µας κάνουν να πιστεύουµε ότι η ανθρώπινη ζωή δεν αξίζει τίποτα.

Στην Αϊτή έχουν ανοίξει οι πύλες της κόλασης. Μετά τους 30.000 νεκρούς από τον σεισµό ακολουθεί η χολέρα µε 4.000 νεκρούς, για να συµπληρώσει τον εφιάλτη που ζουν καθηµερινά οι κάτοικοι µιας πανέµορφης χώρας, που οδηγείται στον αφανισµό, ενώ η ∆ύση «νίπτει τας χείρας της».

Και τι άλλο να κάνει, βέβαια, για ν’ απωθήσει από τη µνήµη της τις τραγικές ευθύνες, που φέρει, για το κατάντηµα της εγκαταλελειµµένης αυτής χώρας; Η µεγάλη οικονοµική βοήθεια τι έγινε, άραγε; Εφτασε ποτέ;

Και δεν προλαβαίνουµε να συνέλθουµε από αυτή την τραγωδία και πληροφορούµαστε για πληµµύρες και κατολισθήσεις µε 50 νεκρούς στην Αυστραλία και 600 (!) στη Βραζιλία · και ακολουθούν 35 νεκροί στο αεροδρόµιο της Μόσχας από βοµβιστική ενέργεια. Οι δεκάδες καθηµερινοί θάνατοι σε Ιράκ και Πακιστάν και Αφγανιστάν αναγράφονται, πια, στα «ψιλά» των εφηµερίδων. Και, βέβαια, αναγκάζονται οι δυστυχείς κάτοικοι αυτών των χωρών να φύγουν από την πατρίδα τους για µια καλύτερη και ασφαλέστερη ζωή.

Και αντί να φροντίσουν οι «µεγάλοι» αυτού του κόσµου να τους κρατήσουν στις χώρες τους (και να σταµατήσουν τα µεταναστευτικά ρεύµατα) τερµατίζοντας εµπόλεµες καταστάσεις, που έχουν δηµιουργήσει, και φροντίζοντας για την ανάπτυξή τους µε έργα υποδοµής, που θα τους εξασφαλίσουν εργασία, προσπαθούν να λύσουν το πρόβληµα, όταν πλέον φτάσει στην «πόρτα» µας (και όχι βέβαια στη δική τους) µε «φράχτες» και… «πλωτά στρατόπεδα»!

Είναι γνωστό το πλούσιο υπέδαφος αυτών των χωρών, που θα µπορούσε να τους προσφέρει δουλειά (µε τα κατάλληλα έργα υποδοµής). Τεράστιος πλούτος κρύβεται στο υπέδαφος της Αϊτής (διαµάντια, χαλκός, βωξίτης), λίθιο στο Αφγανιστάν, πετρέλαιο και φυσικό αέριο στο Ιράκ αλλά οι σύγχρονοι αποικιοκράτες κερδοσκοπούν στην πλάτη τους. Πολύ φοβάµαι, Φοίβη, ότι το τέλος του κόσµου, που προέβλεψαν οι Μάγια, για το τέλος του 2012, θα έρθει πολύ νωρίτερα! Ο Γκράµσι είχε πει: «Ο παλιός κόσµος πεθαίνει και ο καινούργιος πασχίζει να «γεννηθεί». Είναι η εποχή των τεράτων!».

Φιλικά (αλλά πολύ αγανακτισµένη), Μάρα Σ., Κηφισιά < Το έχει θέσει καλύτερα, αγαπητή Μάρα, η ποιήτρια Κική ∆ηµουλά.

Για την οποία διασταυρώνουν, µαθαίνω, τα ξίφη τους οι «σοφοί» των κρατικών βραβείων λογοτεχνίας, αν θα τη βραβεύσουν ή όχι, ως ακαδηµαϊκό. Αλλά και λόγω µιας δήλωσης που τόλµησε να κάνει σε µια εκδήλωση για τον Ψινάκη, αλλά και για τις δηλώσεις της υπέρ της βραβευµένης από το ευαγές της ίδρυµα υπερεθνικιάς δασκάλας που δίδασκε βαρύ, τυφλό «εθνικισµό». Γράφει: «Χαµένα πάνε εντελώς τά λόγια των δακρύων. / Οταν µιλάει η αταξία η τάξη νά σωπαίνει. / Εχει µεγάλη πείρα ο χαµός».