Σίδερο, κρασί και δρόµος

O άνθρωπος πουτον λένε «Σίδερο καιΚρασί» έρχεταιαπό τα βάθητου χειµώναµε έναµάτσο καινούργιατραγούδια,που θέλεις νατα πάρειςαγκαλιά και να τουςβρεις ναµείνουν κάπου εδώ κοντά.

ςτά φολκμέρη καιστα δάση απόµπαλάντες µεµεγάλα ξέφωτα δεν σταµατάει η περιπλάνησή του. Ο Iron and Wine ή Sam Beam, όπωςείναι το όνοµα πουτονβάφτισαν,συνεχίζειfar fromhome,αλλάσπίτιτουφαίνεται πωςείναι παντού.Μη σας µπερδεύω όµως µε χάρτες.Τους διπλώνεις όπως όπως και τους πετάς στοπίσωκάθισµα.Οσοχαθείς τόσο πιο ωραία. Ετσι σκέφτεται, και ωςΙron and Wineκαι µέγιστος τραγουδοποιόςφτιάχνει ένα από αυτά τα άλµπουµ που αξίζει να βρεθεί στιςλίστες της χρονιάς πουµόλις άρχισε.Βιάζοµαι; Ας βιάζοµαι.

έίνάί άυτο που βγαίνει στον αφρό σαν αίσθηση, αλλά πιο πολύ τα τραγούδια, ένα κι ένα µέσα στο «Kiss EachOther Clean»(4AD). Σε παίρνουν απότο χέρι καισου δείχνουν το κιόσκι µετα ζαχαρωτά. Εδώείµαστε!Περισσότερο για να θυµηθείς,όχι για ναξεχάσεις. Γεύσειςαληθινές.Μοντέρνα 70s ποπκαι funky feelingαπό τον γενειοφόρο τροβαδούρο, πατέρα πέντε κοριτσιώνπου ζει στο Τέξας καικάποτε, το1998, όταν σπούδαζε Κινηµατογράφο και δούλευε για µια ταινία στην Τζόρτζια, εκείστηµέσητουπουθενά σε ένα βενζινάδικοστα ράφια του µαγαζιού,έπιασε τοµάτι του καιένασυµπλήρωµαδιατροφής που έγραφε πάνω «Beef, Iron and Wine». Αφησε το beef (το βοδινό) απ’ έξω,έµεινε οσίδηρος καιτο κρασί. Και αυτό που έµεινε– λέει ο Sam Beam – τον εκφράζει απόλυτα, είναι σαν τατραγούδια του, έχει µια πικρή και µια γλυκιά όψη. πίςω άπο την ανέµελη µουσική ο Βeam κρατάει γερά τα θέµατά του, τον παραλογισµό της εποχής, την εκµετάλλευση, τον πόλεµο, την προδοσία, αλλά συνεχίζει ναπροχωράεισανναβρίσκεται στη χώρα τωνθαυµάτων στο ψυχεδελικό Rabbit Will Run, ακολουθώντας τοτρελό σαξόφωνοστο «Big Burned Hand», ένα(νοµίζω) επίµονοβατράχιστο«Monkeys Uptown»,στηνκάντρι«ντουάπποπ» του «Half Moon», στο ολίγον Νιλ Γιανγκ «Tree By the River» και σε άλλα, µε µια από τις πιο ωραίες εκφραστικές φωνές πουακούµε. Το ξέρω– έρωταςαπό τηνπρώτη ακρόασηµε αυτάτα τραγούδια. Και για να δώσω και υλικό για συζήτηση, αςτο ακούσουνόσοι θέλουν να κάνουν φολκκαι νοµίζουν ότιείναι απλήυπόθεση, ότι πήραµε µια κιθάρα και αυτό ήταν.