Η ορθότητα του Μνηµονίου

Ευάγγελος Σκρεπετός
ΑΘΗΝΑ
Η κυβέρνηση ξεκίνησεµε στόχους και προθέσεις που έπειθαν ότι ήταν ικανή να καταργήσει το σπάταλο κράτος και να το επανιδρύσει σε υγιείς θεσµικές οικονοµικές βάσεις. Η συµφωνία όµως του Μνηµονίου για εξασφάλιση του αναγκαίου για τους στόχους της δανεισµού έγινε αιτία συνεχών κοινωνικών εξεγέρσεων και ρήξης µε τις πολιτικές δυνάµεις που καθιστούν αβέβαια τη διάσωση της χώρας από την πτώχευση.

Η αντιπολίτευση όµως καιτα συνδικάτα οργανώνονται για µακρούς αγώνες για να αποτρέψουν το καταστροφικό γι’ αυτούς Μνηµόνιο. Επειδή όµως λογικά στη διχογνωµία για το Μνηµόνιο µεταξύ της κυβερνήσεως και αντιπολιτεύσεως, δεν µπορεί να έχει ο ένας 100% δίκιο,πρέπει και η αντιπολίτευση να παραδεχθεί ότι καιη κυβέρνηση µπορεί να έχει κάποιο δίκιο που θεωρεί το Μνηµόνιο αναπόφευκτο.Αυτό πιστεύουν και οι ξένοι οικονοµολόγοι, όπως και οτελευταίος που κάλεσε η κυβέρνηση, ο οποίος από το 2005 είχε προβλέψει µε ακρίβεια ότι η Ελλάδα θα έφτανε στο σηµερινό οικονοµικό αδιέξοδο.

Αυτός µάλιστα είναι και ο µόνος που υπέδειξε στην κυβέρνηση τρόπο για να σωθεί η χώρα από την πτώχευση, που είναι η αντικατάσταση των οµολόγων που κατέχουν σήµερα η Γερµανία και η Γαλλία µε νέα µε το χαµηλό επιτόκιο που δανείζονται και οι ίδιες, λόγω φερεγγυότητας που έχουν. ∆ύσκολο να το δεχθούν αυτές, αλλά µε τις συµπάθειες που έχει µαζί τους ο Πρωθυπουργός και το συµφέρον που έχουν και αυτές να µην πτωχεύσει η Ελλάδα, δεν αποκλείεται συνεκτιµώντας και τα πλεονεκτήµατα που έχει γενικά η χώρα µαςνα δεχθούν.

Για θετική απόφασηθα επηρεάσει ασφαλώς τογεγονός ότιτο κράτος έχει ακίνητη περιουσία αξίας 290 δισ. που µπορούν να κατασχέσουν βάσει κοινοτικής νοµοθεσίας. Πέραν αυτής της περιουσίας, έχει εκµεταλλεύσιµα κοιτάσµατα χρυσού και φυσικού αερίου και πετρελαίου. Αυτά τα ξέρουν καλύτερα από εµάς οι δανειστές. Ολα λοιπόν τα έχουµε σε επάρκεια. Αυτό που σπανίζει από της εµφανίσεώς µας στον ευλογηµένο αυτό χώρο είναι οι χαρισµατικοί ηγέτες µε όραµα και φαντασία. Γι’ αυτό και ο Πλάτωνας που ήθελε να γίνει πολιτικός το απέφυγε καιγράφει ότιµόνο αν οι φιλόσοφοι ανελάµβαναντην εξουσία ή οι ηγεµόνες γινόντουσαν φιλόσοφοι θα µπορούσενα υπάρξει υγιής πολιτική ζωή. Αν όλοι θέλουν να έχουν λόγο για όλα και να αποφασίζουν γιαόλα, τότεθα επικρατήσει χάος, γράφει.

Ετσι και στην προκειµένη περίπτωση όλοι έχουν λόγο για το Μνηµόνιο. Για να µηνεπικρατήσει όµως χάος, η κυβέρνηση θα αποφασίζει. Και αν καλώς έπραξε µετο Μνηµόνιο, στις εκλογές όποτε γίνουν, µπορεί να διεκδικήσει µια κυβέρνηση συνεργασίας. Αν κακώς έπραξε, θα φύγει εφόσον ο λαός το επιθυµεί.