ΩΡΙΜΟΣ ΧΕΙΡΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΟ

Ο τρόπος µε τον οποίο η κυβέρνηση διαχειρίζεται στο εσωτερικό της τη συζήτηση επί του νοµοσχεδίου για την καταπολέµηση της φοροδιαφυγής παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Δείχνει πολιτική ωριµότητα που θα της επιτρέψει να καταλήξει σε ένα νοµοθέτηµα το οποίο αφενός θα ενσωµατώνει τη µεγαλύτερη δυνατή συναίνεση και αφετέρου θα είναι πρακτικά εφαρµόσιµο.

Αυτό ισχύει κυρίως σε ό,τι αφορά τις πολύ αυστηρές και εν πολλοίς καινοτόµες διατάξεις.

Oπως π.χ. είναι ο θεσµός του οικονοµικού εισαγγελέα, ο διαρκής χαρακτήρας του εγκλήµατος της φοροδιαφυγής, το ύψος του τεκµαρτού εισοδήµατος για τους ελεύθερους επαγγελµατίες κ.λπ.

Είναι γνωστό και από το χθεσινό ρεπορτάζ των «ΝΕΩΝ» ότι στην πρώτη συζήτηση του νοµοσχεδίου στο Υπουργικό Συµβούλιο υπήρξαν προβληµατισµοί, αν όχι και επιµέρους αντιρρήσεις.

Οχι για την ουσία, ούτε για τη στόχευση, αλλά για τη νοµική θεµελίωση ορισµένων σηµείων στις προαναφερόµενες διατάξεις. Πολύ ορθά τοαρµόδιουπουργείο Οικονοµικών τις «κράτησε» προσωρινά από τη δηµόσια διαβούλευση, µε προφανή επιδίωξη να εξαντληθεί ο ενδοκυβερνητικός διάλογος. (Ρεπορτάζ στη σελ. 56) Με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται ότι ο νόµος που θα διαµορφωθεί στο τέλος θα περιέχει τη βάσανο της εξαντλητικής διερεύνησης από την πλευρά του Υπουργικού Συµβουλίου. Αυτό θα εγγυάται την αξιοπιστία του. Για τον συγκεκριµένο νόµο η αξιοπιστία συνιστά βασική προϋπόθεση επιτυχίας. Δεν πρόκειται για νόµο ο οποίος απλώς επιβάλλει ορισµένες διευθετήσεις στις σχέσεις της πολιτείας µε τους φορολογουµένους.

Πρόκειται για συστηµατική απόπειρα εγκατάστασης φορολογικού συστήµατος, ικανού να πείσει εξ αρχής για τις προθέσεις και την αποτελεσµατικότητα του.

Για να υπάρχει αυτή η προϋπόθεση, θα πρέπει οι διατάξεις που προκάλεσαν συζήτηση στο Υπουργικό Συµβούλιο να διασταυρωθούν για µια ακόµη φορά στο εσωτερικό της κυβέρνησης.

Να υποστούν νέα επεξεργασία αν χρειαστεί. Χωρίς τον κίνδυνο να επηρεαστεί η κυβερνητική θέση από αυθαίρετες ερµηνείες που θα προβληθούν για λόγους εντυπωσιασµού στην κοινή γνώµη. Η οποία ούτως ή άλλως είναι ο τελικός αποδέκτης.

Αλλά η κοινωνία που θα «γνωµοδοτήσει» και η Βουλή που θα νοµοθετήσει πρέπει να έχουν ενώπιόν τους καθαρή και ολοκληρωµένη την κυβερνητική πρόταση για τη φορολογική πολιτική.

Μόνο έτσι η επιχειρούµενη φορολογική µεταρρύθµιση θα περιέχει ένα στοιχείο που δεν υπήρχε στο παρελθόν: πάγια και µη αναστρέψιµα χαρακτηριστικά.

Ωστε να δηµιουργεί αισθήµατα εµπιστοσύνης και δικαιοσύνης.