… και οι αντάρτες της ινδικής ζούγκλας

«Ανθρωποι που ζουν με τα όνειρά τους ενώ ο υπόλοιπος κόσμος ζει με τους εφιάλτες του». Ετσι περιγράφει η Ρόι τους επαναστάτες- Ρομπέν των Δασών. Περιγράφει τη συντρόφισσα Κάμλα, μια 17χρονη, με χειροποίητο πιστόλι στους γοφούς «και Θεέ μου, τι χαμόγελο! Αλλά αν πέσει πάνω στην αστυνομία θα τη σκοτώσουν…». Περιγράφει τις γυναίκες που εντάσσονται στο ΚΚΙ (μ-λ) για να ξεφύγουν από την ασφυξία που τους επιβάλλει η κοινότητά τους. Περιγράφει τον σύντροφο Νιλές που ο μικρότερος αδελφός του έγινε ειδικός αξιωματικός της Αστυνομίας κι έκανε τρομερά πράγματα. Μιλάει για τις νίκες των ανταρτών οι οποίοι οργάνωσαν απεργίες κι έτσι οι χωρικοί κατάφεραν να ανεβάσουν τις τιμές που πληρώνονταν για τις δέσμες φύλλων καπνού ή στελεχών μπαμπού. Σημειώνει τη σύγκρουσή τους με το υπουργείο Δασών η οποία έδωσε φιλί ζωής στους Αντιβάσι, ματαιώνοντας τη δημιουργία Εθνικού Πάρκου και την έξωσή τους· και υπογραμμίζει ότι στο διάστημα 1986-2000 το ΚΚΙ (μ-λ) κατόρθωσε να διανείμει 1.214 εκατ. στρέμματα δασικής γης στους ακτήμονες! Αλλά φυσικά αυτός ο άγνωστος (εμφύλιος) πόλεμος δεν εξελίσσεται πάντα με βελούδινο τρόπο.

Η Ρόι δεν αποσιωπά τις ακρότητες των ανταρτών και καταδικάζει τη φετιχοποίηση της βίας από τους κομματικούς ηγέτες τους. Με αφορμή την καρατόμηση ενός αστυνομικού, σημειώνει ότι «εύκολα η πειθαρχία του ένοπλου αγώνα μπορεί να διαλυθεί σε περιθωριακές πράξεις εγκληματικής βίας ή σε φρικτούς πολέμους ταυτότητας μεταξύ καστών, κοινοτήτων και θρησκευτικών ομάδων». Αλλά ταυτόχρονα υπενθυμίζει ότι το επίσημο κράτος εξαπλώνει τον κύκλο της βίας με συστηματικές στρατιωτικές επεμβάσεις και με στοχευμένες δολοφονίες όπου υπάρχουν προβλήματα.

«Θεσμοποιώντας την αδικία με τον τρόπο που το κάνει, το ινδικό κράτος έχει μετατρέψει αυτή τη χώρα σε ένα σπιρτόκουτο όπου μια σπίθα αρκεί για να προκαλέσει μαζική αναταραχή.» Τελικά, το κείμενό της είναι σημαντικό και γι΄ αυτό: επειδή δημοσιοποιώντας μια μυστική ιστορία- έστω μια εκδοχή της- κλείνει την πόρτα στα ψέματα και την ανοίγει στα αντεπιχειρήματα και στον διάλογο.